Vanmorgen eindelijk weer eens zonder een wekker wakker geworden. Dat is voor mij toch wel het ultieme vakantiegevoel. Omdat we gisteravond laat (in het donker) op het eiland aankwamen was ik wel nieuwsgierig naar het uitzicht, dus stond ik toch bijtijds uit bed. Ons uitzicht viel me niet tegen en kwam aardig overeen met de foto’s die ik eerder online en in brochures had gezien.
Ook nieuwsgierig was ik naar de badkamer en dan vooral de douche. Ervaring heeft me geleerd dat het douchen op een Grieks eiland, voor mij, niet echt de wauw-factor heeft, maar de douche-beleving van vanmorgen was me zeer aangenaam. Geen lauwe pisstraal, maar een stevige straal die het shampooschuim in één keer uit je haren spoelt.
Rond de klok van 09:30 uur zijn we naar de ontbijtzaal gegaan, waar de keuze aan ontbijtmogelijkheden énorm was en het aantal hotelgasten óverweldigend. Morgen gaan we wel iets vroeger naar deze Griekse eetschuur. Wellicht dan iets minder gasten en minder ergernis voor ons.. Mensen zijn net varkens. Of erger.
Na het ontbijt zijn we in een rustig tempo Rhodos-stad ingelopen, het was intussen warm genoeg. Na enige tijd kwamen we aan bij de indrukwekkende, historische havenplaats, waar we het oude Griekenland een beetje hebben leren kennen. Veel historie over de kruisriddertochten van duizendplus jaar geleden. Rustig wandelend kwamen we in de vroege middag weer aan bij ons hotel, waar we de hele middag aan en in het zwembad hebben gelegen.
‘s-Avonds hebben we gegeten bij Louis Restaurant, een favoriet restaurant blijkbaar, omdat het er nogal druk was. Dit kan ook zijn omdat er, naar mijn beleving, opvallend minder restaurants zijn, zoals je op een toeristisch eiland mag verwachten. Morgen is er een uitdaging. De avond hebben we beëindigd met cocktails in de hotellobby, slash, cocktailbar.
vakantiedagboek.com 