Tag: Schiphol

Pisa, dag 4.

Vandaag werden we wederom op tijd wakker. Voordat we naar de ontbijtzaal gingen, pakten we alvast een deel van de koffers in, zodat we na het ontbijt alleen nog de toilettas hoefden te vullen en de koffers konden dichtritsen. Dat deden we dan ook, na een uitgebreid en heerlijk ontbijt. Even na 11:30 uur checkten we uit en wandelden in het zonnetje naar het station, waar de trein naar Lucca op ons wachtte.

Nog geen half uur later kwamen we aan in het geheel ommuurde stadje. Lucca is een van de rijkste steden van Noord-Italië, maar dat merk je nauwelijks aan de uitstraling; het stadje doet oud en bescheiden aan en heeft, naar mijn idee, om de 150 meter een plein met een kerk. Na een wandeling en een paar kerkbezoekjes belandden we op het Piazza dell’Anfiteatro, waar we genoten van een heerlijke lunch.

Met gevulde magen slenterden we nog wat verder door de stad en namen tegen het einde van de middag de trein terug naar Pisa. Daar haalden we onze koffers op bij het hotel en vervolgden we onze weg naar het vliegveld. Met de PisaMover waren we snel bij onze laatste bestemming in Italië, checkten we binnen een half uur in voor onze vlucht naar Schiphol en deden nog een paar laatste inkopen. Rond 20:20 uur stapten we het vliegtuig in en vertrokken we keurig op tijd vanuit Pisa. Maar het voelt zeker niet als een afscheid voor altijd; ik heb een sterk vermoeden dat we wel nog eens terugkeren naar Toscane.

De badkamer.
Arrivederci Pisa!

Rhodos, dag 1

De eerste dag van de vakantie op Rhodos begon laat. Om ongeveer 18:00 uur stegen we op vanaf vliegveld Schiphol (vanzelfsprekend vanaf de Polderbaan). Niet dat het vakantie-avontuur toen pas begon. 

Enige tijd hiervoor beleefden we een klein spannend moment op het vliegveld. Bij Gate B27 zag ik -tijdens het wachten om te boarden, door het glas dat een van onze koffers al vroeg door een Schiphol-medewerker werd meegesjouwd. Het was niet eens dat het een mogelijkheid was dat het de onze was, het was voor honderd procent zeker de koffer die we bij het inchecken op de band hebben gezet. De airtac in de koffer bevestigde dit ook via mijn iPhone. Daar stond onze koffer, alleen in de brandende zon, te wachten tot hij niet vergeten ging worden, en daar leek het wel op. 

Ik was niet meteen in de paniek-modus, maar hield de koffer wel goed in de gaten. Toen uiteindelijk de andere koffers voor deze vlucht waren ingeladen, stond mijn koffer nog steeds alleen in de brandende. In mijn fantasie zag ik op de koffer een fictieve traan over de oranje kofferband rollen. Arme koffer; alleen en vergeten. 

Edo besloot hierop het personeel bij de balie van de gate hierover in te lichten. Vanaf een afstand zag ik veel wijsgebaren en mensen met uitgestrekte nekken meekijken, naar de eenzame koffer. Hierop ontstond enige consternatie bij de andere reizigers en vond ik het opvallende dat er ineens mensen een idee, en een mening, over mijn koffer hadden. Spontaan verzonnen verhalen en goedbedoelde, maar nutteloze tips om actie te ondernemen. Gelukkig ook grappige opmerkingen.

Lang verhaal, kort; uiteindelijk werd de koffer toch meegenomen naar de bagageruimte en was het boarden kort hierna, met een half uur vertraging, maar dat stond los van mijn vergeten koffer, van start gegaan. Rond de klok van 18:00 uur stegen we op en landden we om ongeveer 22:30 plaatselijke tijd op het Griekse eiland. Hier kregen we een transfer aangeboden (maanden geleden al geboekt) en kwamen we even voor middernacht aan in ons hotel.

De eenzame koffer.
Nog even langs thuis gevlogen.
We zijn gearriveerd!