Vanmorgen werd ik om 06:00 uur door de wekker gewekt. Ik had me voorgenomen om in de vroege ochtend te gaan hardlopen (in verband met de Griekse temperaturen). Ik heb er een soort van traditie van gemaakt om tijdens iedere vakantie een hardlooprondje te lopen. Zo stond ik vanmorgen rond de klok van vijf voor half zeven (mijn geboortetijd) voor de ingang van het hotel.
Ik had het plan om een kleine vijf kilometer te gaan hardlopen. Een rondje richting de haven van Rhodos-stad en dan met een kleine omweg weer terug naar het hotel. Hiermee moet de vijf kilometer wel gehaald kunnen worden. Echter op vakantie gaan de dingen altijd iets anders dan normaal. Ik dacht richting de kust te rennen, maar ik ging landinwaarts. Ik herkende een houten bruggetje, waar we gisteren over gewandeld waren, en dit was niet goed. Keren en verder rennen.
Ik liep stoïcijns verder en met behulp van mijn kaarten-app kwam ik weer op de bekende weg. Hier besloot ik richting de westkust te lopen, en vandaar naar het hotel. Na ruim zes kilometer kon ik mijn hardloop-app stoppen en het laatste stukje naar het hotel lopen. Ik wen er nooit aan, maar ná het hardlopen ben ik als een spons die wordt uitgeknepen; het zweet gutst me uit iedere porie.
Na een verfrissende douche zijn we op tijd naar de ontbijtzaal gegaan, waar we weer een ruime keuze hadden in de ontbijtmogelijkheden. In de ochtend zijn we naar de haven gewandeld (waar ik vanmorgen vroeg al was geweest) en hebben daar iets verder gelopen om zo, onbedoeld, een rondje langs de oude stadsmuur te lopen. Een wandeling van ruim tweeënhalf kilometer. In de brandende zon. Aangezien ik geen Clark Kent (Superman) ben, krijg ik geen extra superenergie van de zonkracht, het put me juist uit. Maar! Klagen is voor watjes. We wandelden rustig door.
Na de wandeling zijn we in een lommerrijk parkje op een terras gaan zitten en hebben hier genoten van een ijskoude frappé. Hierna zijn we in het middeleeuws stadje gegaan om daar langs de vele toeristische winkeltjes te lopen. We hebben het een en ander kunnen scoren, waaronder een kerstbal van Rhodos (een andere vakantie-traditie). Het duurt tenslotte nog maar 112 dagen tot kerst. Edo heeft traditioneel weer een vlot hoedje gescoord.
In de middag hebben wie dit keer niet in en rondom het zwembad gezeten. We hebben in de koelte van de hotelkamer relaxt de tijd doorgebracht. Ik heb een aflevering van het zesde seizoen van Dexter gekeken (het seizoen met de religieuze moorden en de zoon van Tom Hanks) en verder nog wat gelezen. Verder hebben we vanmiddag een huurauto voor de komende drie dagen geregeld. Deze wordt morgenochtend bij het hotel afgeleverd.
In de avond zijn we op zoek gegaan naar een leuk eettentje, die we uiteindelijk vonden aan de westkust van het eiland; Orexi. We zagen op het bord een aanbieding van pepper steak met friet en een pul bier voor een aardige prijs. Het bier was goed, de steak viel iets tegen; het waren dunne runderlapjes, maar de pepersaus was weer prima. Edo voelde zich vanavond niet helemaal lekker, dus zijn we op tijd naar ons tijdelijke thuis gegaan, waar hij het bed is ingedoken en ik nu dit stukje schrijf. Hopelijk voelen we ons morgenochtend weer helemaal fris, want dan hebben we een eiland te ontdekken!
vakantiedagboek.com 