Vandaag was het weer net als de andere dagen heerlijk uitgeslapen en toch op tijd eruit om te ontbijten. Vandaag stond een tochtje naar het Filerimos klooster in de planning. Het is bijna zondag, dus een religieus ochtendje kan nooit kwaad. Heel relaxt hebben we ontbeten om daarna op ons gemak naar onze Fiat 500 te lopen.
Dankzij het navigatiesysteem waren we al snel op de goede weg, waarbij het systeem ons wist te melden dat we binnen een half uur op plaats van bestemming zouden arriveren. Het ging ook allemaal snel, maar de laatste kilometers gingen via scherpe haarspeldbochten naar boven. Alles leek uitgestorven, tot we bij het klooster aankwamen. Toeristenbussen stonden in strakke formatie geparkeerd op het grote parkeerterrein.
Onderweg, lopend naar het klooster werden we bijna omsingeld door tientalle pauwen. Nabij het klooster bevindt zich namelijk ook een pauwenbos. Pauwen; het zijn mooie vogels, maar je moet ze niet horen. Ik vind het geschreeuw van deze vogels als kattengejank in het kwadraat. Mijn oma woonde vroeger in Sneek vlakbij het Wilheminapark. Daar liepen ook veel pauwen rond, en ‘s ochtends werd ik te vaak gewekt met dit pauwengeschreeuw. Ik voelde me deze ochtend op dit Grieks eiland weer even in Sneek van de jaren zeventig.
De wandeling in en rondom het klooster vond ik indrukwekkend. Ik geloof niet in god, maar religie heeft altijd wel mijn (positieve) aandacht. Daarbij waren er wederom veel invloeden van de kruisridders terug te vinden. Een voor mij interessante, leuke combinatie. Af en toe waande ik me in de videogame Uncharted. In gedachten besprong en beklom ik de meerdere kerkgevels en -torens.
Nadat we alle kloosterkamers, kloostoverblijfselen en ander oud kloosterpuin op het terrein hadden bekeken, was er nog een korte wandeling naar het grote betonnen kruis. Het grote gevaarte voegt niets toe aan deze toeristische plek, maar je moet het maar gezien hebben. Aan de voet van dit christelijk symbool heb je wel een schitterend uitzicht over het eiland, maar daarna hadden we het allemaal wel gezien.
Terug naar Rhodos-stad namen we een toeristische route, die maar een paar minuten langer duurde dan de kortste weg naar ons tijdelijk thuis. Eenmaal thuis hebben we ons even opgefrist en zijn toen even het centrum ingegaan om een paar souveniers te scoren. Het was vandaag warm. 30+ °C. Wanneer je de onnodige drang hebt, kan je jezelf als stoofschotel identificeren.
Verder was deze middag een herhaling van eerdere middagen; in en rondom het zwembad liggen luieren. In de avond zijn we nogmaals naar Elia Olive Restaurant gegaan, omdat Edo, voor de veiligheid van zijn maag, kippensoep wilde eten. Later in de avond ben ik toch even naar de receptie van het hotel gegaan. Morgenmiddag moeten we om 12:00 uur uitchecken, maar we worden pas om 18:30 uur opgehaald voor de transfer naar het vliegveld. Ik wilde weten of we de hotelkamer voor een paar uur konden verlengen. Helaas was dit niet mogelijk. Wel konden we een andere kamer tot 18:00 uur boeken. Mooi. Nu hoeven we morgen, in de middag niet doelloos door stad te lopen.
vakantiedagboek.com 