Frankrijk – Pagina 3 – vakantiedagboek.com

Vallon Pont D’Arc

Dinsdag. 24 juli 2001. Dag 15. Zuid-Frankrijk.

Vanmorgen om 09:00 uur uit bed gekomen en het was al aardig warm (32 °C) en benauwd. Na het ontbijt gingen de kids in en bij de rivier spelen een wij met z’n viertjes naar Vallon Pont D’Arc, een stadje vlakbij deze camping. Verdomd toeristisch! Totaal geen plaatselijke, eigen cultuur. Alles is op de toeristen gericht. Ook goed, want ik heb een beeldje van Ganesh gekocht. Dat heeft helemaal niets met Frankrijk te maken, maar het beeldje staat vast fantastisch mooi thuis, in Almere.

Verder zijn we in de loop van de middag ook naar de rivier gegaan om verkoeling te vinden. Lekker zwemmen tussen de vele vissen (yuck!). Ook verdomd scherpe keien in de rivier, want tijdens het zwemmen in ondiep water haalde ik mijn knie open. K’zooi. Toen ben ik maar als een zeemeermin op een rots in het zonnetje gezeten. Dit kon ik wel een tijdje uithouden. Later gewoon lekker bij de tent gezeten.

‘s-Avonds lekker gebarbecued. Kipfilet, patat en watermeloen toe. Lekker hoor! Alleen vult watermeloen wel heel snel. Verder hebben we heel relaxt voor de tent gezeten. Morgenochtend gaan we kanoën. Althans dat is de planning. Morgen is het ook de laatste dag, dan overmorgen met de auto richting thuis. Nu eerst nog maar een wijntje.

🎶 *Wish I Could Be, Part Of Your World*.

Camping L’Ardéchois

Ik zit nu in het restaurant te schrijven, weer is er een live optreden. Echter nu op een andere camping; L’Ardechois, nabij Vallon Pont D’Arc. Vanmorgen regende het heel even, dus dan snel de was van de lijn binnengehaald (om 07:00 uur). Daarna spullen inpakken, ontbijten en wegwezen!

Om 10:00 uur vertrokken we. We haddden een toeristische route uitgekozen. Alle tijd van de wereld. Onderweg moesten we wel even stoppen, want Jasper had in de auto overgegeven, dan moet dat schoongemaakt worden, want doorrijden in een zure braaklucht is geen pretje.

Het was weer warm weer vandaag (31 °C). Deze camping is nog toeristischer. Nog meer Nederlanders. Het was flink zweten vandaag. Ademhalen was al vermoeiend. Morgen gaan we waarschijnlijk met de kano de rivier op. Eerst maar zien. Ik ben nu best wel moe, en ik denk niet dat ik het laat maak (het is nu 22:45 uur).

Can You Boogie?

Vandaag was het nog warmer dan gisteren (35 °C)! Dit was vandaag alleen maar in de schaduw zitten. Vanmorgen zijn we met z’n vieren naar Nant geweest. De kids bleven op de camping (zwembad). Op zondagochtend waren de winkels open. Niet dat we veel gekocht hebben, alleen tempelierskoekjes, en heel even op een beschut terras gezeten voor koffie èn heel even bij een kerk naar binnen gegluutd, waar een dienst bezig was.

Verder heb ik in het begin van de middag onderbroeken gewassen. Het was tenminste koel bij de toiletunits. Ik zit nu onder de parasol, lekker in de schaduw. Jan zit in de bar naar de Tour de France op TV te kijken. De finish, vandaag, is vlakbij Luz St. Sauver. Petra en Edo zitten in of bij het zwembad en de kids vermaken zich met nieuwe vriendjes.

Oh, ik hoorde overigens nog dat er hier heel veel slangen zijn! Of het waar is, of een poging om mij bang te maken , dat moeten we maar afwachten. Vanavond schrijf ik hier wel even verder, want wanneer ik nu doorschrijf verdampt de inkt in mijn pen!

Oké, het is nu 23:40 uur met een heldere sterrenhemel boven ons. Na het eten in de pizzeria hier op de camping zijn we naar het terras bij de bar gegaan met live muziek. Dat was wel heel gezellig. Petra wilde steeds “Yes Sir, I Can Boogie” van Baccara zingen..! En ze heeft maar twee ice teas op. Ik en Edo twee large biertjes, dus ik ben een beetje aangeschoten. Ik stop met schrijven, nu. Morgen vertrekken we naar camping #5, tevens de laatse camping van deze vakantie.

La Couvertoirade

Zaterdag. 21 juli 2001, dag 12. Zuid-Frankrijk.

Vanochtend rond 08:15 uur uit bed gerold en meteen maar gewassen en geschoren (4 dagen oude baard weg). Het zag er naar uit dat het vandaag een mooie dag ging worden! En dat werd het ook. Van het ene uiterste naar het andere … Meer dan 30 graden! 🙂

Vanmorgen waren we al vroeg weg en kwamen we om 10:30 uur aan bij het stadje La Couvertoirade. Een oud vestingstadje, nog uit de tijd van de kruisridders c.q. Tempeliers. Dat was ook overal in terug te vinden. Er stond een mooi, oud en vervallen kerk met een sint Christoffel, met een verwaarloosd kerkhof ernaast. Verder deed het stadje erg middeleeuws aan. Een perfecte filmlocatie!

In een klein winkeltje zagen Edo en ik nog een mooi schaakspel, dat we gewoon niet konden laten liggen voor het bedrag van 500 Frank. Dat hebben we nu in onze koffer liggen.

Na tweeënhalf uur in het stadje te hebben rondgelopen gingen we weer terug naar Val de Cantobre. Boy! Wat was het warm. Ik zocht meteen een plaatsje in de schaduw, want in de zon liggen was echt te warm. Puf puf.

‘s-Avonds weer barbecue, want nu was het weer er perfect voor. Nu zitten we nog buiten (te schrijven bij kaarslicht) en Jeroen, Jasper en Kenneth zitten binnen te gameboy’en. Nu nog koffie, straks wijn!

Dray

PS: Jan heeft echt héél veel in La Couvertoirade gekocht ..! 😮

Montepellier le Vieux.

Vrijdag. 20 juli 2001, dag 11. Zuid-Frankrijk.

Hiep hoera, nichtje Simone is jarig!

Vanochtend zijn we laat uit bed gekomen. 09:00 uur! De broodjes waren al bij de tent gebracht (luxe!) en om 10:00 uur waren we op weg naar Jeroen en Jasper die bij clown Pin Pin zaten. Een kwartier later reden we richting Millau, voor een bezoek aan de markt. Hier aangekomen was het zo druk (vast in het verkeer) dat we besloten door te rijden naar Montepellier le Vieux.

We reden door een mooie omgeving en even na 12:00 uur kwamen we bij Montepellier le Vieux aan. Hier hebben we een flinke wandeling gemaakt. Ikzelf vond het weer een van de fijnste wandelingen, deze vakantie. De omgeving was heel erg mooi en bij iedere bocht was het een verrassing om te zien waar de rotsformaties op moesten lijken.

In de brochure stond een omschrijving wat de rost moest zijn (een uil, een olifant, etc.), maar ik en de anderen konden het er niet altijd herkennen. Het weer werkte wel mee vandaag. Geen regen. Bewolkt met af en toe een verlegen zonnetje. Prima wandelweer, hoewel het af en toe ook stervenskoud kon zijn.

‘s-Middags na de wandeling zijn we nog het dorpje Nant in geweest, want we moesten boodschappen doen. Nog in een hele nare slagerij geweest. Het was er wel schoon, maar de dode dieren in de vitrines waren nog afschuwelijk herkenbaar. Dit in combinatie met de vette, traditionele worst, én het feit dat ik met mijn hoofd bijna vastzat aan een vleeshaak, besloot ik al ras dat ik dit etablissement ging verlaten. Edo en Petra achtergelaten.

Nadat alle boodschappen waren ingekocht gingen we terug naar de tent, waar spaghetti werd gekookt en klaargemaakt. Na het eten deden Jeroen en Jasper de afwas. Zelden zo smakelijk gelachen! Wat een watjes.. Iedere tand van een vork moest zorgvuldig schoongeboend worden. Het afdrogen leek een meerjarenplan. Gelukkig hebben ze thuis een vaatwasser, zodat ze tussen het eten en het naar bed gaan nog tijd over hebben.

Nu zitten de boys in de bar. Er is Tropical Night Disco. Wij blijven lekker gemoedelijk in de tent zitten. Zo tropical is het buiten nu ook weer niet. Waar is de wijn!?

Tosti’s in St. Affrique

Donderdag. 19 juli 2001, dag 10. Zuid-Frankrijk.

Hiep hoera, zus Yvonne is jarig!

Vanochtend was het weer de traditie van inpakken en wegwezen. Snel ontbijten en rond 09:45 uur in de auto richting Nant, Cantrobe. Het was even druk in het begin, want aanstaande zondag wordt de 14e etappe van de Tour de France op die weg gehouden, en iedereen heeft dan ineens ‘iets’ met deze weg.

Onderweg, net voorbij Albi hebben we nog even getankt en heb ik daar het meest gore toilet van heel Frankrijk ontdekt. Dat is de enige boodschap die ik hierover wil achterlaten.

In het begin van de middag nog even gestopt in St. Affrique voor koffie en een tosti. In tegenstelling tot de goddelijke tosti’s in Lourdes, kwamen de tosti’s van vandaag uit de magnetron-hel! Yuck. Petra heeft het niet op kunnen eten. Het leek wel nat brood dat je zat te eten.

Onderweg een enorme regenbui op ons (auto)dak gehad en rond 15:30 uur reden we de camping op. De eerste indruk: voortreffelijk! Heel mooi. De plek waar we zitten is heel beschut en best wel privé. De omgeving hier is ook mooi.

‘s-Avonds op de camping bij de pizzeria gegeten. Er zijn hier wel heel veel Nederlanders. Alsof we in Maastricht zitten. Wel ligt de camping op een steile helling. Het is een enorme klim naar de tent. Gelukkig zijn de toiletten en washokken niet al te ver van ons plekje.

We zitten nu aan een rood wijntje. Jan gaat zo de kids in de juniortent dumpen en daarna weer verder met cryptogrammen van Meulendijk. Een nieuw soort hobby van ons. Morgen gaan we naar de markt in Millau en daarna naar rotsformaties met rare en ongewone vormen …

Pont d’Espagne

Woensdag. 18 juli 2001, dag 9. Zuid-Frankrijk.

Vanochtend weer vroeg uit de veren (ik had onrustig geslapen), snel gedoucht en geschoren en natuurlijk buiten ontbijten. Na het ontbijt met de auto naar Pont d’Espagne, een mooi natuurpark met diverse, vele watervallen. De anderen vonden dit een van de moeilijkste wandelingen, terwijl ik dit een van de lekkere wandelingen vond. Het was meer traplopen door middel van grote stenen en keien, dan echt een steile wandeling naar boven.

Wat ikzelf indrukwekkend vond, waren de enorme en geaderde keien die door de eeuwen lang door het water glad waren geslepen. Het weer was wel oké, vandaag. Alleen was het af en toe enorm koud. In het zonnetje was het te warm, maar zodra het bewolkt werd moest je snel weer een trui aantrekken! Het was op en af en om de zoveel meter een striptease act.

Edo had meer moeite met deze wandeling in verband met zijn rug. Boven aangekomen bij Lac de Gaude besloten we koffie te nemen met iets erbij. Geen gebruikelijk gebak, maar soep. Daar had ik geen zin in, dus de kids en ik kozen voor patat (lekker zacht en slappe frietjes). Na het eten zijn we via dezelfde weg terug gewandeld.

Onderweg naar de tent zijn we diverse ‘wanna be Tour de France wielrenners’ tegengekomen, die verdomd irritant de rest van het verkeer ophielden. ‘s-Avonds weer patat, met nu cordon blue en doperwtjes gegeten. Het is nu een beetje fris buiten, maar wel lekker uit te houden. Morgen gaan we naar de vierde camping van deze vakantie. We hopen dat het de komende dagen iets warmer wordt …

Mairie de Gavarnie

Dinsdag. 17 juli 2001, dag 8. Zuid-Frankrijk

Vanochtend zijn we rond 10:00 uur naar Mairie de Gavaranie gereden voor een wandeling naar een waterval van 1.800 meter hoog! Het was schitterend weer. Nadat we de auto geparkeerd hadden (20 Frank voor de hele dag, zie geel biljet onderaan), begonnen we aan onze wandeling. Bij aanvang kon je ezels of paarden huren om de trip naar de waterval te verlichten. Natuurlijk gingen wij te voet (onder protest van Jeroen en Jasper).

Het was best wel warm (af en toe schuilen onder de bomen) en nu zitten we dus met roodverbrande neuzen bij de tent. We hebben gewandeld tot aan het hotel (1 uur wandelen) en nog een stukje verder naar een plak sneeuw/ijs. Natuurlijk moest Jan tussen en onder de gletsjer lopen.. Op de terugweg nog even geshopt in het plaatsje.

Op de terugweg nog een hachelijke situatie met een helicopter meegemaakt (niet echt – het ding vloog er toevallig) dus gewoon met de auto doorgereden. In Luz een tussenstop gemaakt voor de boodschappen (BBQ) zodat we weer lekker konden eten. Nu is het 21:15 uur. Het gaat waarschijnlijk zo regenen. Jeroen en Jasper spelen op dit moment een spelletje Mah-Jongg met jongetje Ulke. Wij nemen nog een bakkie koffie en straks aan de wijn! Oh ja, Edo’s rug is al wat beter!

Op de camping

Maandag. 16 juli 2001, dag 7. Zuid-Frankrijk.

Vandaag zijn we 1 week onderweg. Dus vanochtend zijn we naar de markt gegaan voor vers proviand. Edo is eerder deze ochtend door zijn rug gegaan bij een poging iets op te rapen, dus hij kon niet mee. 😦

Op de markt was het kijken en proeven, en uiteindelijk kopen. Meloenen, middeleeuws-achtige worst, schapenkaas, honing, wijn, etc.

Verder is het er vandaag relaxt aan toegegaan. Wasjes gedaan, bij de tent gezeten. Gelezen en kaarten geschreven. Eigenlijk een beetje een rustdag gehad. Dat is ook wel weer mooi voor Edo. Kan hij alvast rustig aan doen voor de wandeling die voor morgen op de agenda staat.

Vandaag hebben we Petra’s spaghetti gegeten. Lekker hoor! Weer eens iets anders dan pizza en barbecue. Hoewel dat ook niet verkeerd is …

Het weer was verder niet top. Gelukkig geen regen, maar het is half juli, dus we hadden toch meer zon verwacht. Maar ja, ik schreef al: ‘geen regen.’ en dat is al heel wat beter dan eergisteren.

Vandaag waren er ook meerdere Nederlanders op de camping aangekomen. Het begint hier druk te worden. Na 1 dag rond de tent te hangen, kan ik haast niet wachten op de volgende wandeling! in de zon als het mag …

Dray

Ansichtkaart gekocht op de markt in Luz-St-Sauveur.

Lourdes en Luz St. Sauveur

Zondag. 15 juli 2001, dag 6. Zuid-Frankrijk.

Vanochtend vroeg met regen wakker geworden. Alles zo snel mogelijk in willen pakken. Echt moeilijk om spullen in te pakken met een paraplu in je hand. Doe dat maar eens in een vlotte beweging. Net op het moment dat Edo een volle krat met boodschappen wilde inladen, brak het kratje in stukken. Resultaat: Alle artikelen, zoals hagelslag, pindakaas en dergelijke in de modder. Net toen alles weer in de auto was ingepakt, stopte het met regenen en brak het zonnetje door. Zoiets verzin je gewoon niet. *zucht*

Om 09:50 uur konden we dan eindelijk weg, op naar de volgende camping in Luz Saint Sauveur, voordat we in een keer doorreden hebben we een tussenstop gehad in Lourdes. Hier aangekomen gingen we al snel naar de wereldberoemde grot waar Sint Bernadette de heilige maagd Maria heeft zien verschijnen. Eigenlijk lijkt heel Lourdes op een soort circus of kermis. Mensen van allerlei allooi. Druk met jerrycans in de weer, zoveel mogelijk vullen met het heilige water. Naar mijn mening gewoon kraanwater. Een bronnetje kan niet zo veel liters produceren. Ach, geloof is ook een aanname.

Aan een kant heel triest, maar ook heel mooi dat mensen er kracht uit putten en hoop houden. Verder is Lourdes een groot religieus, maar vooral commercieel centrum. Mij hoor je niet klagen, want ik ben een religie-freak. Ik heb genoeg geld uitgegeven aan divers Jezusmateriaal. Rozenkransjes, bidprentjes en nog meer geloofsprullaria. Voldaan van het winkelen gingen we terug naar de auto om onze reis voort te zetten naar de camping.

Nadat we nog geen half uur Lourdes hadden verlaten, werden we hartelijk begroet door mevrouw Zena van Eurocamp. Ze moest ons wel even melden dat we beter geen lokaal water konden drinken. Het plaatselijke water bevat sporen van cyaankali. Hoe interessant is dat? Het is niet dat je bij 1 slokje ook al meteen dood neervalt, maar constante inname is niet bevorderlijk voor de gezondheid. Van een heilig water naar verrot water. ‘s-Avonds zijn we naar de plaatselijke pizzeria geweest, en het is nog steeds droog hier! Na een dag van constant regen is dit wel heel aangenaam!

Dray