Griekenland – Pagina 5 – vakantiedagboek.com

Samos, dag 5.

Vandaag stond de Nissan Micra voor ons klaar. Na wat officiële handelingen was het in de auto springen, en gaan! Op naar Samos-stad. In no time waren we daar al . Zo groot is het eiland dus niet. Na wat panoramafoto’s te hebben geschoten, besloten we naar Kokkari te rijden. Hoe het gebeurde, weet ik niet, maar voordat we het doorhadden zaten we midden op het eiland in de stad Mitilinni. Totaal niet aan de kust, dus besloten we binnendoor te rijden.

We hadden met het grootste gemak, en met vlag en wimpel in het televisieprogramma “De Gevaarlijkste Wegen van de Wereld” mee kunnen doen. Het leek of we off the road in de videogame “Grand Theft Auto V” meededen. Met het verschil dat deze rit níet virtueel was. Wat een drama! Nergens konden we de auto keren, alleen maar rechtdoor. Op een gegeven moment was de weg zo slecht, dat je niet eens meer de woorden weg, pad of route kon gebruiken. Even later ben ik de auto uitgestapt om te zien of we wel verder konden rijden, of niet. Na veel krappe en scherpe bochten, en het verlies van nog meer zweet, reden we uiteindelijk weer op asfalt.

We hadden zo ongeveer de tank leeggebeden, dus bij Kokkari hebben we snel wat brandstof getankt. Daarna meteen door naar Kedros, waar een verwaarloosd kerkje stond. Even verderop was een kiezelstrand waar alleen locals aanwezig waren. Daar zijn we het water ingedoken. Door de enorme hoge golven hebben we kunnen afkoelen en stonden er weer een glimlach op ons gezicht.

Na het korte zwemavontuur zijn we dan uiteindelijk naar Kokkari gegaan, waar we heerlijk hebben geluncht aan het strand. Voldaan stapten we weer in de auto en zijn we veilig over de snelweg, dus zonder avontuurlijke route, naar het hotel. Daar hebben we de dag vervolgd zoals we de afgelopen dagen hebben gedaan. Zwembad, eten, slapen en cocktail.

Samos, dag 4.

Vandaag niet veel gedaan, behalve lezen. Veel lezen. Van beide boeken ben ik over de helft. What to do next? Een auto huren. Morgen dus. Vandaag waren er nieuwe Nederlandse gasten bij ons verblijf aangekomen, en deze waren zó aanwezig. Van die vooringenomen types die wel weten wat er allemaal in de wereld gebeurt. Zo jammer dat deze mensen niet overgeboekt waren.

Toch ben ik vandaag weer een beetje verbrand. In mijn gezicht en mijn bovenbenen. Dat zal morgen, in de auto niet meer zo snel gebeuren. Zodadelijk gaan we weer voor onze cocktail. Of twee, en verder lezen. ‘s-Ochtends lees ik in de biografie van Farley Granger en in de middag die van Paul Simon. Hierna zien we wel weer verder.
PS: Als vleesloos-eter is de keuze qua eten hier wel heel beperkt.
PS2: Volgens Edo als vleeseter ook. 😉

Samos, dag 3.

Vandaag was het niet veel anders dan gisteren; lezen, luieren en lekker genieten. Vandaag heb ik wel weer een shirt aangehouden bij het zwembad. Even de zonnebrand uit mijn huid laten trekken. Ik ben momenteel bezig met een tweetal biografieen. Eén van de eerder genoemde Paul Simon en de ander van Farley Granger. Beiden leuk en interessant genoeg.

Vanmiddag hebben we besloten een auto te huren. Dit doen we dan vrijdag en zaterdag. Zo leren we echt het eiland Samos ontdekken. Vandaag dus heel relaxt gedaan en straks weer eenm cocktail of twee en dan op tijd naar bed, want niets doen kan heel vermoeiend zijn! Bijzonder vandaag; een kraai op bezoek bij het diner. Nu gaan we naar boven voor de cocktails en social media-up-dates.

Samos, dag 2.

Vanmorgen bijtijds opgestaan. Rond 08:00 uur. Het kan ook eerder, of later zijn geweest. Met vakantie let ik niet zo op de tijd. Wel weet ik dat ik niet ben gaan hardlopen. Geen zin, en ik sliep eigenlijk wel lekker. We zijn heel relaxt naar de ontbijtzaal gegaan. Er was weer veel vlees+ om uit te kiezen, maar zonder vlees is het ontbijt pas een uitdaging.

Na het ontbijt zijn Edo en ik naar het jachthaventje gelopen. Een wandeling van vier kilometer, heen en weer terug. Dat was zweten! Niet zozeer door de afstand, maar wel door het hoogteverschil. Naar beneden viel het allemaal mee, maar je moet ook weer omhoog. Het was een bijzondere klim, zeg maar. Volgens mij is dit deel van het eiland nog niet zo lang toeristisch, want is voor wandelaars is het niet geheel ongevaarlijk. Living on the edge, soms heel realistisch op het randje. Het jachthaventje viel ons wat tegen. Het leek nog in aanbouw. Lege winkels, maar geen verval. Misschien dat het er volgend jaar allemaal beter uitziet.

Vanmiddag hebben we aan het zwembad gelegen. Ondanks flink insmeren toch de brandende zon voelen prikken. Ik heb maar een shirt aangedaan. Ook nog even een powernap gedaan. Het slapen gaat hier goed! In de avond hier weer gegeten. Een lekkere salade met patat en aarbeien cheesecake toe. Het is nu kwart voor negen, dus gaan we zo aan de bar voor een cocktail en daarna nog even in bed liggen lezen, en dan zit dag 2 er weer op.

+Ik was toen vegetariër.

Samos, dag 1.

Een korte geschiedenis aan vakantiepret vooraf. De nacht van zondag op maandag doorgetrokken, in de zondagavond twee uurtjes geslapen (powernap) en om 01:00 uur naar Schiphol gereden. Al snel hadden we de auto geparkeerd, hadden we ingecheckt en gáán! Om ongeveer 04:00 uur reden we de Polderbaan op, om later -drie uur later, op Samos te landen.

Op het eiland werden we al snel door een dame van Corendon opgevangen en volgde nog een busrit naar Naftilos Boutique Hotel. Onderweg naar het hotel had ik nog een kort gevecht met een contactlens, die niet in mijn oog wilde blijven zitten. In het hotel aangekomen, snel omgekleed en het miniscule wandelpaadje, beneden naar het strand bewandeld. Wat een drama! Het is geen pad te noemen, het is wat plat gedrukt, droog gras en vooral struiken en keien. Dit was één keer en nooit meer. Op het kiezelstrand was het wel okay, maar die klim terug…

Verder heel relaxt bij het zwembad gezeten. Eindelijk het boek Sapiens uitgelezen. Een opsomming van feiten en aannames. Na iedere vijf regels, bam!, weer een wetenwaardigheidje. Ik ben nu begonnen met een biografie van Paul Simon. Beter. Edo heeft moeite met zijn mobiel en verbinding met de wifi. Net voor de vakantie een nieuw mobieltje aanschaffen is niet altijd een goed idee. Zeker niet wanneer je Edo bent. Ondanks het goed insmeren en onder een parasol liggen, ben ik toch wat verbrand. We zitten nu aan de cocktails. Ik aan een mohito en Edo probeert iedere keer een andere smaak. Ik denk niet dat het laat maken, ik wil morgenochtend nog een stukje hardlopen en in het vliegtuig heb ik niet echt kunnen slapen. Ik denk dat ik eerst nog een mohito neem. Het is tenslotte vakantie.

Kreta 2010

In de vakantie hebben Edo en ik traditiegetrouw (bijna dagelijks) een vakantiedagboek bijgehouden. Nu hebben we deze vakantie niet veel ondernomen, dus er staan best wel herhalingen per dag te lezen, maar toch..

08.09.2010
Daar zitten we dan weer op het eiland Kreta… Na 4 jaar dan in een andere plaats: Sissi. Of op z'n Grieks: ΣIΣI. Een klein vissersdorp, maar nu bijna overspoeld door hotels en restaurants. Vanmorgen om 03:00 uur opgestaan om rond 05:00 uur op Schiphol te zijn. Alles verliep vlot en uiteindelijk zaten we om 14:00 (Griekse tijd) in ons appartement. Anixi is een net appartementencomplex en vanuit alle kamers uitzicht op zee en een zwembad binnen struikelafstand. Later in de middag hebben we een verkennend rondje gemaakt, in de zon gezeten, gezwommen, gegeten en een cocktail gedronken.

11.09.2010

Half acht uit bed gestapt, niet echt lekker geslapen: pijn in de rug en onrustig gedroomd, dat laatste meer omdat ik in een vreemd bed lig. Tegen de tijd dat we naar huis mogen, zal ik wel enigszins gewend zijn. Te laat. Vandaag weer liggen lezen en relaxen. Straks nog wat boodschappen doen en dan het echte werk: LUIEREN.

12.09.2010

Gisteravond begon het ineens te regenen. Geen hoosbuien, maar zo'n zomers regenbuitje. We besloten -op advies van andere Nederlanders- te gaan eten bij 'Madame Jeanette', een Indonesisch restaurant op Kreta, gerund door Nederlanders. Heerlijk gegeten daar. Moeder van Sophie was er ook, om haar kleinkind te bewonderen. Een heerlijk kleurrijk mens! Inmiddels had het regenbuitje zich ontwikkelt tot een flinke regenbui en aangezien de elektriciteit op dit eiland overal open en bloot is viel deze af en toe uit. wel vreemd dat je er op zo'n moment achterkomt dat de elektra onbeschermd is. Na het eten bij de Nederlanders gingen we terug naar ons appartement waar deels de elektriciteit permanent was uitgevallen. De geluidsinstallatie was vervangen door een mini-transistor die op de bar stond. Edo nam wederom de cocktail 'Water Melon' (Grand Marnier, Amaretto & Jus d'Orange) en ik een Mojito. Later op de avond deed alle elektriciteit het weer en besloten wij (en de cocktails) dat het onze beurt was om uit te vallen. Lekker slapen.

13.09.2010

Gisteren wederom heerlijk bij het zwembad gelegen en een tijd met Ronald en Gerry uit Zwolle zitten praten (leuk stel, er was een klik). En weer veel bladzijden uit 'Mannen Die Vrouwen Haten' gelezen. Na 1 dag over de helft van de 560 pagina's. In de middag betrok het weer en kwam er een bewolking. Niet dat het meteen rotweer was, maar zonnebaden zat er even niet in. Gisteren ook bij het appartement gegeten. Voor Edo de canneloni en voor mij Stifano. Heerlijk mals rundvlees (draadjesvlees) op z'n Grieks. Yumm! Na wat cocktails op terras en wijn op het balkon heerlijk geslapen..

14.09.2010

In principe kan ik de tekst van gisteren met gemak copy & pasten. Weer de hele dag bij het zwembad gelegen. Af en toe een wolkje, wat het zonnebaden toch aangenamer maakte. Vandaag het eerste boek van de Millennium-trilogie uitgelezen. Thuis maar snel het tweede deel aanschaffen. 's Avonds in het vissersdorpje uit eten geweest en later bij de accommodatie van het appartement cocktails gedronken. Samen gezeten met Ronald en Gerry waardoor we veel later naar bed gingen dan normaal.

15.09.2010

Gisteren in een nieuw boek begonnen '8th Confession' van James Patterson. Het is wel een okay boek, maar geen knaller in mijn ogen. Wel ben ik inmiddels halverwege de 458 pagina's omdat het verhaal heel snel leest door hoofdstukken die gemiddeld uit drieënhalve pagina's bestaan. Gisteren wederom bij Madame Jeanette gegeten. Ik had de Rendang geprobeerd. Heel lekker, maar de uitvoering van vriendin T. vind ik persoonlijker toch iets lekkerder. Vanmorgen voorlopig voor het laatst op Kreta wakker geworden, vanavond vliegen we weer terug naar de lage Nederlanden. Tot die tijd doen we wat we de afgelopen dagen hebben gedaan. Lekker luieren bij het zwembad. Oh ja, ook deze laatste nacht heb ik onrustig geslapen. Het boek zal ik vanmiddag wel uit hebben gelezen.

Κρήτη

Vannacht landden we om ± 01:20 uur op Nederlandse bodem na 8 dagen van zonnen, zwemmen en niets doen. Ik had 3 boeken meegenomen en me voorgenomen om deze ook te lezen. En dat is me gelukt. Heerlijk in het zonnetje (of in de schaduw van het zonnescherm) genieten. Standaard iedere dag ontbijt met eieren en spek, een frappe tussendoor, een lunch bestaande uit een Griekse salade, een diner in een van de vele eettentjes en de dag afsluiten met een cocktail (of twee).

Geen foto's van alle onderneming die we (toch niet) hebben gedaan, want we hadden ons voorgenomen om een week lang niets te doen. Geen auto gehuurd, want 4 jaar geleden hadden we het eiland toch al rondgereden. Wel iedere dag bij en in het zwembad die nog geen 5 meter van ons appartement bevond doorgebracht.

Kreta, dag 7

Het is vandaag in Griekenland een nationale feestdag. Veel musea zijn gesloten. Zo ook veel winkels, behalve die vlakbij de toeristische oorden. Vandaag was vanzelfsprekend een relaxte dag. Een beetje geshopt, een beetje bij het zwembad gelegen. En er ook in, natuurlijk.

Al met al een zeer relaxte dag. Straks gaan we nog uiteten en dan niet al te laat naar bed. Zeker gaan we niet zo laat als gisteravond, -nacht, toen we tot 02:00 uur met Felix de zaak hebben gesloten. Morgenochtend worden we om 08:00 uur opgehaald om vervolgens weer naar thuis terug te vliegen. Nog heel even en dan zit de vakantie erop.

Kreta, dag 6

Vandaag stond een bezoek aan de Imbroskloof in de planning. Een kloof net als de beroemde Samariakloof, maar dan iets kleiner en iets dichterbij.

Bij de huurauto aangekomen was de rechter achterband zo goed als leeg. We belden naar het verhuurbedrijf en deze verwees ons door naar de dichtstbijzijnde tankstation, waar de achterband gemaakt kon worden (wel verzekerd). Wij dus met maar drie volle autobanden door het dorp naar het tankstation gereden. Hier aangekomen werd ons verteld dat het door hen geregeld ging worden. Er werd een pomp gepakt en de lege autoband werd opgepompt. Dit deed het ‘m.

De hele dag hebben we met vier volle autobanden over het eiland gereden. Waarschijnlijk ging het om kwajongensstreken.

Dus na het bezoek aan het tankstation reden we al rap op de snelweg richting Rethymnon om vervolgens bij Vrisses naar het zuiden te rijden. Dit was wel een bijzondere rit door het dorre berglandschap van Kreta, waar we door veel kleine dorpjes reden. De ingang van de Imbroskloof konden we niet vinden, dus reden we door tot aan de zuidkust van het eiland.

Hier (de plaatsnaam is me ontschoten), aan de kust hebben we heerlijk gegeten. Op een heel bijzonder en idyllisch plekje. We hebben met feta gevulde pepers gegeten, en deze waren heerlijk!

We besloten dezelfde route terug te nemen en zagen onderweg dus toch wel de ingang tot de Imbroskloof, maar gezien het tijdstip zijn we doorgereden. Bij thuiskomst nog even in het zwembad gelegen en eigenlijk hetzelfde patroon als voorgaande dagen gevolgd.

Kreta, dag 5

We waren vandaag vroeg uit de veren, want om 08:00 uur werd de huurauto afgeleverd. Edo stond al om 07:30 uur aan de weg te wachten. Duidelijk een gevalletje van te vroeg, want alles en iedereen sliep nog. Even na 08:00 werd de huurauto afgeleverd en nog geen uur later waren wij onderweg naar Agios Nikolaos. Hier hebben we een kop koffie gedronken om vervolgens de autorit naar het Noorden voort te zetten naar Plaka.

Het plaatsje Plaka licht recht tegenover het eiland Spinalonga. Hier hebben we een boottrip naar het eiland genomen. Van het jaar 1903 tot aan het jaar 1957 werden hier de lepralijders van Kreta gedumpt. Op het eiland hing een weeïge, zoete kokosachtige geur. Waar deze vandaan kwam weet ik niet. Wellicht van de cactusvruchten, ofzo. De zon was weer heel fel, dus renden we van schaduw naar schaduw. Mijn nek lijkt nu een beetje aan de zon te wennen, maar het in de zon staan op dit tijdstip van de dag is niet echt lekker.

Rond 14:00 uur zijn we weer naar Agia Pelagia gereden, waar we weer bij en in het zwembad hebben gelegen. In het begin van de avond nog even een uurtje geslapen en later in de avond bij Felix souvlaki gegeten en met de Vlaamse reisgenoten zitten socialiseren (cocktails). Brigitte en Irrini moesten deze nacht terug naar Antwerpen vliegen. We hebben nog emailadressen uitgewisseld om foto’s te delen, en later bij Felix zitten praten over Griekse horeca, cultuur en dergelijke. Straks moe en voldaan naar bed.