Daglan

Sarlat? Non!

11-07-2001, dag 3. Zuid-Frankrijk.

Vanochtend waren Edo en Petra al voor 8 uur uit de veren, want een bezoek aan Sarlat stond op het programma. Na het ontbijt op weg … In de regen! Eenmaal aangekomen in Sarlat, een stad bekend als locatie voor diverse speelfilms, góót het! De constante regenval deed ons besluiten om Sarlat vaarwel te zeggen en richting Chateau Castelnaud te gaan.

Chateau Castelnaud is een kasteel dat meerdere eeuwen diverse aanvallen van buitenaf moest doorstaan. In een restaurantje in de buurt hebben we geluncht. Hierna zijn we naar een walnotenmuseum geweest. We zijn echter niet naar binnen gegaan (hoeveel moet je van een walnoot weten?), maar we hebben wel een korte wandeling in de grote tuin gemaakt, en daarbij een tigtal walnoten geraapt. Onrijpe noten. Deze ruiken sterk naar citronella. Jeroen had er ongeveer 75 geraapt!

Na het bezoek aan de tuin van het museum zijn we weer richting de camping gegaan. Hier scheen de zon weer. ‘s-Avonds uit eten geweest bij de plaatselijke pizzeria. Errug Lekker! Later op de avond buiten bij de tent gezeten en even bij de disco gekeken en Jasper en Jeroen, plus vriend Duco (uit Dokkum) hebben tot ongeveer 22:30 uur gebadmintont. Zo dadelijk weer de spullen bij elkaar zoeken, zodat we morgen naar camping #2 kunnen gaan!

Dray

Beynac

10-07-2001, dag 2. Zuid-Frankrijk.

Nu dan de beurt aan de 2e man van het eerste team, om een verhaal te schrijven. Vanochtend pas om 09:30 uur wakker geworden om te plassen, maar dat kwam door de wijn. Wel lekker geslapen. Dit kwam zeer waarschijnlijk door de veertien uur aan reistijd. Eerst lekker ontbeten en kalm aan gedaan.

Pas na de lunch een reisplan gemaakt. Eerst naar Beynac gegaan. Dit keer met eigen auto voor comfort. Daar met een boot over het water geweest. Gekeken naar het stadje dat wat vanaf het water er erg mooi uitzag. Toch viel het mij ook een beetje tegen voor die 120 Francs. Wat we kregen te zien en te horen (alles in het Frans), maar ja, je bent tenslotte in Frankrijk. We hebben daarna door het stadje gelopen. Het was meer klimmen. Zeker de moeite waard.

Daarna naar het stadje Domme geweest. De weg hiernaartoe was zeer kronkelig, maar we zijn er gekomen. Met veel moeite en pijn de auto kunnen parkeren, maar uiteindelijk is dit ook gelukt. Hierna voor 1 uur door het stadje geslenterd. Het was leuk, maar erg toeristisch. Over een ondefinieerbaar pad gelopen, waar veel kunstenaars wonen (volgens mij was dit nog bij Beynac, maar dat komt door de drank). Wat we hier wel hebben gedaan is een biertje gedronken en icetea. Daarna naar huis. Barbecue. Heel gezellig en genoeg drank. Oh, de biertjes gedronken was óók in de Beynac. Drank hè?

Edo

photo525034448031_inner_108-73-633-102-95-868-622-855 — Straatje in Beynac.

09-07-2001, dag 1. Zuid-Frankrijk.

Vanochtend zijn we om 03:20 met de auto richting het Zuiden vertrokken. Na nog géén 10 minuten wisten we al dat team 2 (Team Paas) bij Laren zat (Hiep hoera voor SMS!). Jan was weer boven zichzelf (boven Jan, dus).

De reis ging vlot. Binnen 1 uur 2 grenzen gepasseerd, totdat we Lille voorbij waren. Door hevige stortregens, de afgelopen maanden, was de weg naar Parijs afgezet. Met een omweg richting Parijs. Eenmaal hier aangekomen heeft het bijna 2 uur geduurd dat we Parijs voorbij waren. Wél nog de Eiffeltoren in de verte gezien!

Vanaf de Franse hoofdstad was het nog een flinke rit naar Daglan, maar om 17:00 uur kwamen we er uiteindelijk! En verdorie, de zon ging weer schijnen …

‘s-Avonds gegeten in het restaurant (cafetaria) van de camping. Lekker, wel! Zodadelijk, vermoeid van de trip, naar bed!

Dray