Huwelijksreis, dag 6

Vandaag om 11.00 uur uit bed, we moeten nog ontbijten. Andre wil naar Las Palmas maar ik heb geen zin. We hebben nog één dag de auto we zagen gisteren onderweg wel een plekje waar we konden komen, dus daar gaan we misschien heen. Inderdaad plekje gevonden en lekker zitten zonnen op een vlakke steen. Heeft een paar uur geduurd daarna was het wel genoeg. We zijn terug gereden en een tankstation gezocht. Niet kunnen vinden dus eerst maar koffie in het appartement gedronken.

Daarna vertrokken voor het inleveren van de auto, duurde wat langer dan gedacht, konden het niet snel vinden. We werden terug gebracht door de monteur en bij het appartement aangekomen wachtte ons een onaangename verrassing. Er was bij ons ingebroken of beter gezegt men was door middel van een sleutel ons appartement binnen gekomen, alles overhoop gehaald en niets kunnen vinden, behalve mijn mobieltje en de adapter. Die hebben ze dan ook meegenomen en voor het idee is het raam open gezet. Gelukkig hadden we alle waardevolle spullen bij ons of in de kluis.

Bij de receptie hebben we verhaal gehaald, maar die jongen kon alleen Spaans, dus daar schoten we niets mee op. Hij heeft nog gebeld voor de politie, maar die zeiden dat we maar een verklaring bij de politie moesten maken. Hebben we in iedergeval morgen ochtend wat te doen. De hostes wist ook niet veel te vertellen dan domme opmerkingen maken over dat alles ook in de safe moest. Enfin, na deze commotie toch maar klaargemaakt om te gaan eten. We hadden afgesproken om 20.30 uur met Lutz dus opschieten geblazen. Hebben wederom lekker gegeten en zijn nog een terrasje wezen pakken. Lekker gedold met het personeel (Maja) en een beetje vroeg naar huis gegaan (02.30 uur).

Edo.

Laatste autorit.
Een tussenstop en een foto van ons.
Onderweg naar Playa des Ingles.
Met Lutz in het Yumbo Center.
To be happy and gay.

Huwelijksreis, dag 5

Vandaag waren we laat uit bed. Het weer is bewolkt en het is nog fris buiten. Rustig ontbeten. De bedoeling was dat we vanochtend eerst naar het strand zouden gaan en daarna over het eiland toeren.

We zijn het hele eiland rond geweest, een rit van ruim vijfenhalf uur. In het begin was het erg heuvelachtig en zijn we her en der gestopt om een foto te nemen. Het is enorm bizar om de verschillen te zien tussen het nog niet ontgonnen gebied en waar het toerisme inmiddels is toegeslagen. Zo zit je ineens in een mega toeristisch plaats waar (doordat men er elke dag sproeit) een groen paradijs is te zien. Als men er ook bouwt, dan gelijk alles vol. Niet altijd even mooi.

Gedreven door dorst en honger zijn we ergens gaan eten. We dachten dat spaghetti wel een aardig idee was met een colaatje. Dit bleek een grote vergissing. De spagetti dreef in een bad vol olijfolie, het was niet te vreten. Toch maar geprobeerd iets naar binnen te krijgen, maar dit viel niet mee. En de bestelde cola was er nog niet om het weg te spoelen. Ik ben die dan maar gaan halen. De bediening was toch al erg slecht. Met veel moeite een deel van de spagetti naar binnen gekregen en weg kunnen spoelen met cola. Hierna de rekening gevraagd en daar stonden 4 cola op. We hadden geen zin in een discussie dus op de cent nauwkeurig betaald en snel weggegaan. In de auto er erg om moeten lachen.

Enfin, doorgereden en hopen dat we er niet ziek worden van de spagetti. Nog wat fotostops gemaakt. Bij een badplaats een beetje langs de zee gelopen en gekeken hoe we terug moesten rijden. Als we dezelfde weg terug zouden nemen zouden we pas om 20.00 uur thuis zijn, daar had ik geen zin in, dus over hoofdstad Las Palmas dan maar terug, daar loopt tenminste een snelweg naar waar wij zitten. Las Palmas was een echt avontuur. Slecht aangegeven en iedereen passeert je aan alle kanten of schieten met 30 km per uur voor je en jij rijdt er 120 kilometer. Met andere woorden; niet echt aangenaam na een aardige vermoeiende reis.

Maar uiteindelijk hebben we het gered. Ik ben even gaan zwemmen en daarna hebben we ons klaargemaakt om te gaan eten. Eten was erg lekker en werden door een vriendelijke ober bedient die Nederlands sprak. Daarna nog wat gelopen in de Jumbo en een terrasje gepakt. Daar een Duitse jongen ontmoet en op zijn Engels een gesprek mee begonnen. Het was gezellig, want om 03.00 uur lagen we pas in bed. Nog even zitten stoeien over de rekening, was te hoog maar daar zijn we ook uitgekomen.

Edo.

Onderweg.
Fotostop nummero zoveel.