Luz St Sauveur – vakantiedagboek.com

Tosti’s in St. Affrique

Donderdag. 19 juli 2001, dag 10. Zuid-Frankrijk.

Hiep hoera, zus Yvonne is jarig!

Vanochtend was het weer de traditie van inpakken en wegwezen. Snel ontbijten en rond 09:45 uur in de auto richting Nant, Cantrobe. Het was even druk in het begin, want aanstaande zondag wordt de 14e etappe van de Tour de France op die weg gehouden, en iedereen heeft dan ineens ‘iets’ met deze weg.

Onderweg, net voorbij Albi hebben we nog even getankt en heb ik daar het meest gore toilet van heel Frankrijk ontdekt. Dat is de enige boodschap die ik hierover wil achterlaten.

In het begin van de middag nog even gestopt in St. Affrique voor koffie en een tosti. In tegenstelling tot de goddelijke tosti’s in Lourdes, kwamen de tosti’s van vandaag uit de magnetron-hel! Yuck. Petra heeft het niet op kunnen eten. Het leek wel nat brood dat je zat te eten.

Onderweg een enorme regenbui op ons (auto)dak gehad en rond 15:30 uur reden we de camping op. De eerste indruk: voortreffelijk! Heel mooi. De plek waar we zitten is heel beschut en best wel privé. De omgeving hier is ook mooi.

‘s-Avonds op de camping bij de pizzeria gegeten. Er zijn hier wel heel veel Nederlanders. Alsof we in Maastricht zitten. Wel ligt de camping op een steile helling. Het is een enorme klim naar de tent. Gelukkig zijn de toiletten en washokken niet al te ver van ons plekje.

We zitten nu aan een rood wijntje. Jan gaat zo de kids in de juniortent dumpen en daarna weer verder met cryptogrammen van Meulendijk. Een nieuw soort hobby van ons. Morgen gaan we naar de markt in Millau en daarna naar rotsformaties met rare en ongewone vormen …

Pont d’Espagne

Woensdag. 18 juli 2001, dag 9. Zuid-Frankrijk.

Vanochtend weer vroeg uit de veren (ik had onrustig geslapen), snel gedoucht en geschoren en natuurlijk buiten ontbijten. Na het ontbijt met de auto naar Pont d’Espagne, een mooi natuurpark met diverse, vele watervallen. De anderen vonden dit een van de moeilijkste wandelingen, terwijl ik dit een van de lekkere wandelingen vond. Het was meer traplopen door middel van grote stenen en keien, dan echt een steile wandeling naar boven.

Wat ikzelf indrukwekkend vond, waren de enorme en geaderde keien die door de eeuwen lang door het water glad waren geslepen. Het weer was wel oké, vandaag. Alleen was het af en toe enorm koud. In het zonnetje was het te warm, maar zodra het bewolkt werd moest je snel weer een trui aantrekken! Het was op en af en om de zoveel meter een striptease act.

Edo had meer moeite met deze wandeling in verband met zijn rug. Boven aangekomen bij Lac de Gaude besloten we koffie te nemen met iets erbij. Geen gebruikelijk gebak, maar soep. Daar had ik geen zin in, dus de kids en ik kozen voor patat (lekker zacht en slappe frietjes). Na het eten zijn we via dezelfde weg terug gewandeld.

Onderweg naar de tent zijn we diverse ‘wanna be Tour de France wielrenners’ tegengekomen, die verdomd irritant de rest van het verkeer ophielden. ‘s-Avonds weer patat, met nu cordon blue en doperwtjes gegeten. Het is nu een beetje fris buiten, maar wel lekker uit te houden. Morgen gaan we naar de vierde camping van deze vakantie. We hopen dat het de komende dagen iets warmer wordt …

Mairie de Gavarnie

Dinsdag. 17 juli 2001, dag 8. Zuid-Frankrijk

Vanochtend zijn we rond 10:00 uur naar Mairie de Gavaranie gereden voor een wandeling naar een waterval van 1.800 meter hoog! Het was schitterend weer. Nadat we de auto geparkeerd hadden (20 Frank voor de hele dag, zie geel biljet onderaan), begonnen we aan onze wandeling. Bij aanvang kon je ezels of paarden huren om de trip naar de waterval te verlichten. Natuurlijk gingen wij te voet (onder protest van Jeroen en Jasper).

Het was best wel warm (af en toe schuilen onder de bomen) en nu zitten we dus met roodverbrande neuzen bij de tent. We hebben gewandeld tot aan het hotel (1 uur wandelen) en nog een stukje verder naar een plak sneeuw/ijs. Natuurlijk moest Jan tussen en onder de gletsjer lopen.. Op de terugweg nog even geshopt in het plaatsje.

Op de terugweg nog een hachelijke situatie met een helicopter meegemaakt (niet echt – het ding vloog er toevallig) dus gewoon met de auto doorgereden. In Luz een tussenstop gemaakt voor de boodschappen (BBQ) zodat we weer lekker konden eten. Nu is het 21:15 uur. Het gaat waarschijnlijk zo regenen. Jeroen en Jasper spelen op dit moment een spelletje Mah-Jongg met jongetje Ulke. Wij nemen nog een bakkie koffie en straks aan de wijn! Oh ja, Edo’s rug is al wat beter!

Op de camping

Maandag. 16 juli 2001, dag 7. Zuid-Frankrijk.

Vandaag zijn we 1 week onderweg. Dus vanochtend zijn we naar de markt gegaan voor vers proviand. Edo is eerder deze ochtend door zijn rug gegaan bij een poging iets op te rapen, dus hij kon niet mee. 😦

Op de markt was het kijken en proeven, en uiteindelijk kopen. Meloenen, middeleeuws-achtige worst, schapenkaas, honing, wijn, etc.

Verder is het er vandaag relaxt aan toegegaan. Wasjes gedaan, bij de tent gezeten. Gelezen en kaarten geschreven. Eigenlijk een beetje een rustdag gehad. Dat is ook wel weer mooi voor Edo. Kan hij alvast rustig aan doen voor de wandeling die voor morgen op de agenda staat.

Vandaag hebben we Petra’s spaghetti gegeten. Lekker hoor! Weer eens iets anders dan pizza en barbecue. Hoewel dat ook niet verkeerd is …

Het weer was verder niet top. Gelukkig geen regen, maar het is half juli, dus we hadden toch meer zon verwacht. Maar ja, ik schreef al: ‘geen regen.’ en dat is al heel wat beter dan eergisteren.

Vandaag waren er ook meerdere Nederlanders op de camping aangekomen. Het begint hier druk te worden. Na 1 dag rond de tent te hangen, kan ik haast niet wachten op de volgende wandeling! in de zon als het mag …

Dray

Ansichtkaart gekocht op de markt in Luz-St-Sauveur.

Lourdes en Luz St. Sauveur

Zondag. 15 juli 2001, dag 6. Zuid-Frankrijk.

Vanochtend vroeg met regen wakker geworden. Alles zo snel mogelijk in willen pakken. Echt moeilijk om spullen in te pakken met een paraplu in je hand. Doe dat maar eens in een vlotte beweging. Net op het moment dat Edo een volle krat met boodschappen wilde inladen, brak het kratje in stukken. Resultaat: Alle artikelen, zoals hagelslag, pindakaas en dergelijke in de modder. Net toen alles weer in de auto was ingepakt, stopte het met regenen en brak het zonnetje door. Zoiets verzin je gewoon niet. *zucht*

Om 09:50 uur konden we dan eindelijk weg, op naar de volgende camping in Luz Saint Sauveur, voordat we in een keer doorreden hebben we een tussenstop gehad in Lourdes. Hier aangekomen gingen we al snel naar de wereldberoemde grot waar Sint Bernadette de heilige maagd Maria heeft zien verschijnen. Eigenlijk lijkt heel Lourdes op een soort circus of kermis. Mensen van allerlei allooi. Druk met jerrycans in de weer, zoveel mogelijk vullen met het heilige water. Naar mijn mening gewoon kraanwater. Een bronnetje kan niet zo veel liters produceren. Ach, geloof is ook een aanname.

Aan een kant heel triest, maar ook heel mooi dat mensen er kracht uit putten en hoop houden. Verder is Lourdes een groot religieus, maar vooral commercieel centrum. Mij hoor je niet klagen, want ik ben een religie-freak. Ik heb genoeg geld uitgegeven aan divers Jezusmateriaal. Rozenkransjes, bidprentjes en nog meer geloofsprullaria. Voldaan van het winkelen gingen we terug naar de auto om onze reis voort te zetten naar de camping.

Nadat we nog geen half uur Lourdes hadden verlaten, werden we hartelijk begroet door mevrouw Zena van Eurocamp. Ze moest ons wel even melden dat we beter geen lokaal water konden drinken. Het plaatselijke water bevat sporen van cyaankali. Hoe interessant is dat? Het is niet dat je bij 1 slokje ook al meteen dood neervalt, maar constante inname is niet bevorderlijk voor de gezondheid. Van een heilig water naar verrot water. ‘s-Avonds zijn we naar de plaatselijke pizzeria geweest, en het is nog steeds droog hier! Na een dag van constant regen is dit wel heel aangenaam!

Dray