Nant – vakantiedagboek.com

Camping L’Ardéchois

Ik zit nu in het restaurant te schrijven, weer is er een live optreden. Echter nu op een andere camping; L’Ardechois, nabij Vallon Pont D’Arc. Vanmorgen regende het heel even, dus dan snel de was van de lijn binnengehaald (om 07:00 uur). Daarna spullen inpakken, ontbijten en wegwezen!

Om 10:00 uur vertrokken we. We haddden een toeristische route uitgekozen. Alle tijd van de wereld. Onderweg moesten we wel even stoppen, want Jasper had in de auto overgegeven, dan moet dat schoongemaakt worden, want doorrijden in een zure braaklucht is geen pretje.

Het was weer warm weer vandaag (31 °C). Deze camping is nog toeristischer. Nog meer Nederlanders. Het was flink zweten vandaag. Ademhalen was al vermoeiend. Morgen gaan we waarschijnlijk met de kano de rivier op. Eerst maar zien. Ik ben nu best wel moe, en ik denk niet dat ik het laat maak (het is nu 22:45 uur).

Can You Boogie?

Vandaag was het nog warmer dan gisteren (35 °C)! Dit was vandaag alleen maar in de schaduw zitten. Vanmorgen zijn we met z’n vieren naar Nant geweest. De kids bleven op de camping (zwembad). Op zondagochtend waren de winkels open. Niet dat we veel gekocht hebben, alleen tempelierskoekjes, en heel even op een beschut terras gezeten voor koffie èn heel even bij een kerk naar binnen gegluutd, waar een dienst bezig was.

Verder heb ik in het begin van de middag onderbroeken gewassen. Het was tenminste koel bij de toiletunits. Ik zit nu onder de parasol, lekker in de schaduw. Jan zit in de bar naar de Tour de France op TV te kijken. De finish, vandaag, is vlakbij Luz St. Sauver. Petra en Edo zitten in of bij het zwembad en de kids vermaken zich met nieuwe vriendjes.

Oh, ik hoorde overigens nog dat er hier heel veel slangen zijn! Of het waar is, of een poging om mij bang te maken , dat moeten we maar afwachten. Vanavond schrijf ik hier wel even verder, want wanneer ik nu doorschrijf verdampt de inkt in mijn pen!

Oké, het is nu 23:40 uur met een heldere sterrenhemel boven ons. Na het eten in de pizzeria hier op de camping zijn we naar het terras bij de bar gegaan met live muziek. Dat was wel heel gezellig. Petra wilde steeds “Yes Sir, I Can Boogie” van Baccara zingen..! En ze heeft maar twee ice teas op. Ik en Edo twee large biertjes, dus ik ben een beetje aangeschoten. Ik stop met schrijven, nu. Morgen vertrekken we naar camping #5, tevens de laatse camping van deze vakantie.

Montepellier le Vieux.

Vrijdag. 20 juli 2001, dag 11. Zuid-Frankrijk.

Hiep hoera, nichtje Simone is jarig!

Vanochtend zijn we laat uit bed gekomen. 09:00 uur! De broodjes waren al bij de tent gebracht (luxe!) en om 10:00 uur waren we op weg naar Jeroen en Jasper die bij clown Pin Pin zaten. Een kwartier later reden we richting Millau, voor een bezoek aan de markt. Hier aangekomen was het zo druk (vast in het verkeer) dat we besloten door te rijden naar Montepellier le Vieux.

We reden door een mooie omgeving en even na 12:00 uur kwamen we bij Montepellier le Vieux aan. Hier hebben we een flinke wandeling gemaakt. Ikzelf vond het weer een van de fijnste wandelingen, deze vakantie. De omgeving was heel erg mooi en bij iedere bocht was het een verrassing om te zien waar de rotsformaties op moesten lijken.

In de brochure stond een omschrijving wat de rost moest zijn (een uil, een olifant, etc.), maar ik en de anderen konden het er niet altijd herkennen. Het weer werkte wel mee vandaag. Geen regen. Bewolkt met af en toe een verlegen zonnetje. Prima wandelweer, hoewel het af en toe ook stervenskoud kon zijn.

‘s-Middags na de wandeling zijn we nog het dorpje Nant in geweest, want we moesten boodschappen doen. Nog in een hele nare slagerij geweest. Het was er wel schoon, maar de dode dieren in de vitrines waren nog afschuwelijk herkenbaar. Dit in combinatie met de vette, traditionele worst, én het feit dat ik met mijn hoofd bijna vastzat aan een vleeshaak, besloot ik al ras dat ik dit etablissement ging verlaten. Edo en Petra achtergelaten.

Nadat alle boodschappen waren ingekocht gingen we terug naar de tent, waar spaghetti werd gekookt en klaargemaakt. Na het eten deden Jeroen en Jasper de afwas. Zelden zo smakelijk gelachen! Wat een watjes.. Iedere tand van een vork moest zorgvuldig schoongeboend worden. Het afdrogen leek een meerjarenplan. Gelukkig hebben ze thuis een vaatwasser, zodat ze tussen het eten en het naar bed gaan nog tijd over hebben.

Nu zitten de boys in de bar. Er is Tropical Night Disco. Wij blijven lekker gemoedelijk in de tent zitten. Zo tropical is het buiten nu ook weer niet. Waar is de wijn!?

Tosti’s in St. Affrique

Donderdag. 19 juli 2001, dag 10. Zuid-Frankrijk.

Hiep hoera, zus Yvonne is jarig!

Vanochtend was het weer de traditie van inpakken en wegwezen. Snel ontbijten en rond 09:45 uur in de auto richting Nant, Cantrobe. Het was even druk in het begin, want aanstaande zondag wordt de 14e etappe van de Tour de France op die weg gehouden, en iedereen heeft dan ineens ‘iets’ met deze weg.

Onderweg, net voorbij Albi hebben we nog even getankt en heb ik daar het meest gore toilet van heel Frankrijk ontdekt. Dat is de enige boodschap die ik hierover wil achterlaten.

In het begin van de middag nog even gestopt in St. Affrique voor koffie en een tosti. In tegenstelling tot de goddelijke tosti’s in Lourdes, kwamen de tosti’s van vandaag uit de magnetron-hel! Yuck. Petra heeft het niet op kunnen eten. Het leek wel nat brood dat je zat te eten.

Onderweg een enorme regenbui op ons (auto)dak gehad en rond 15:30 uur reden we de camping op. De eerste indruk: voortreffelijk! Heel mooi. De plek waar we zitten is heel beschut en best wel privé. De omgeving hier is ook mooi.

‘s-Avonds op de camping bij de pizzeria gegeten. Er zijn hier wel heel veel Nederlanders. Alsof we in Maastricht zitten. Wel ligt de camping op een steile helling. Het is een enorme klim naar de tent. Gelukkig zijn de toiletten en washokken niet al te ver van ons plekje.

We zitten nu aan een rood wijntje. Jan gaat zo de kids in de juniortent dumpen en daarna weer verder met cryptogrammen van Meulendijk. Een nieuw soort hobby van ons. Morgen gaan we naar de markt in Millau en daarna naar rotsformaties met rare en ongewone vormen …