Pisa, dag 4.

Vandaag werden we wederom op tijd wakker. Voordat we naar de ontbijtzaal gingen, pakten we alvast een deel van de koffers in, zodat we na het ontbijt alleen nog de toilettas hoefden te vullen en de koffers konden dichtritsen. Dat deden we dan ook, na een uitgebreid en heerlijk ontbijt. Even na 11:30 uur checkten we uit en wandelden in het zonnetje naar het station, waar de trein naar Lucca op ons wachtte.

Nog geen half uur later kwamen we aan in het geheel ommuurde stadje. Lucca is een van de rijkste steden van Noord-Italië, maar dat merk je nauwelijks aan de uitstraling; het stadje doet oud en bescheiden aan en heeft, naar mijn idee, om de 150 meter een plein met een kerk. Na een wandeling en een paar kerkbezoekjes belandden we op het Piazza dell’Anfiteatro, waar we genoten van een heerlijke lunch.

Met gevulde magen slenterden we nog wat verder door de stad en namen tegen het einde van de middag de trein terug naar Pisa. Daar haalden we onze koffers op bij het hotel en vervolgden we onze weg naar het vliegveld. Met de PisaMover waren we snel bij onze laatste bestemming in Italië, checkten we binnen een half uur in voor onze vlucht naar Schiphol en deden nog een paar laatste inkopen. Rond 20:20 uur stapten we het vliegtuig in en vertrokken we keurig op tijd vanuit Pisa. Maar het voelt zeker niet als een afscheid voor altijd; ik heb een sterk vermoeden dat we wel nog eens terugkeren naar Toscane.

De badkamer.
Arrivederci Pisa!

Pisa, dag 3.

Vanmorgen ging de wekker om 07:30 uur; iets minder vroeg dan gisteren. Geen hardlooprondje vandaag, maar wel de verjaardag van Edo. Net als gisteren zijn we rond 09:00 uur gaan ontbijten waar er voor Edo een verjaardagskaarsje op een taartje stond te wachten. Net als gisteren weer uitgebreid ontbeten en kort hierna zijn we met de PisaMover naar het vliegveld gereden om daar de huurauto te regelen. Deze was in Nederland al gereserveerd, maar door een it-storing moest bij de balie alles alsnog met de hand ingevoerd worden. Lekker old school.

Nadat we de huurauto op het parkeerterrein hadden gevonden reden we al snel richting Siena, bekend van onder andere de James Bondfilm Quantum of Solace. Na een autorit van een kleine anderhalf uur konden we de auto net buiten de stadsmuren parkeren en zijn we wandelend (klimmend) het middeleeuws stadje ingelopen. Het wereldberoemde Piazza del Campo was al snel gevonden en daar hebben we heerlijk genoten van een cappuccino met apfelstudel. Na deze korte stop zijn we verder naar de Kathedraal van Siena gewandeld. Hier hebben we de kerk bezocht, een kaarsje aangestoken en genoten van de religieuze indrukken. Zeer bijzonder. 

Tegen het einde van de middag zijn we naar de huurauto gelopen en zijn we richting San Gimignano gereden, bekend om zijn veertien torens die het silhouet van de stad domineren, waarvan het historisch centrum in middels op de werelderfgoedlijst van unesco staat vermeld. Hier was ook de wereldberoemde ijssalon Dondoli te vinden. Nadat we op Piazza della Cisterna op het terras hebben gezeten zijn we later doorgelopen naar Magnino Bistrot waar we heerlijk hebben gegeten (ik stoofvlees op bedje van aardappelpuree). 

Op de terugweg naar de auto zijn we dan toch nog even bij ijssalon Dondoli geweest, waar nu geen ellenlange rijen van influencers stonden, om hier een van de beste/lekkerste ijsco’s van de wereld te eten. Ik heb goddelijk genoten van mijn pistache-ijs. Welke tegen de tijd dat we bij de huurauto aankwamen, terecht op was.

Daarna was het tijd om terug te rijden naar Pisa om de huurauto op tijd in te leveren. Onderweg luisterden we naar Italiaanse inzendingen van het songfestival en wist Marcel onderweg ternauwernood vier overstekende vossen te ontwijken, die in het donker blijkbaar denken dat de weg van hen is. Rond half tien kwamen we aan op het vliegveld. De autosleutels waren snel ingeleverd en met de PisaMover gingen we terug naar het hotel, waar we moe maar voldaan onze kamers opzochten.

Pisa, dag 2.

Vanmorgen ging mijn wekker om 06:30 uur. Ik houd de traditie erin om op onze vakantiebestemmingen een hardlooprondje te doen. Vandaag stond een rondje rond de toren van Pisa op het programma. Omdat ik het liefst loop wanneer de wereld nog op één oor ligt, moest dat dus in de vroege ochtenduren gebeuren.

Rond 07:00 uur rende ik in hardloopoutfit richting het Kathedraalplein om vervolgens weer terug naar het hotel te lopen. Goed voor een kleine vijf kilometer. Om dat aantal te halen moest ik nog wel een paar extra rondjes om het hotel maken.

Bij thuiskomst, waar Edo nog lag te slapen, ben ik snel onder de douche gesprongen. De uitspraak dat niets lekkerder slaapt dan je eigen bed vervang ik graag door dat niets lekkerder doucht dan je eigen douche. De waterstraal was warm en krachtig genoeg, maar de douchecabine had het formaat van Madurodam. Als je hier uitglijdt blijf je rechtop staan, simpelweg omdat je geen kant op kunt.

Na het douchen en aankleden, en nadat Edo ook klaar was, zijn we rond 09:00 uur naar de ontbijtzaal gegaan. Daar hebben we opnieuw uitgebreid ontbeten. We kwamen er ook onze medereizigers tegen en na het ontbijt zijn we samen naar het station van Pisa gelopen om kaartjes te kopen voor de trein naar Florence.

De trein vertrok rond 10:50 uur en de reis duurde nog geen uur. In Florence hebben we op ons gemak langs verschillende bezienswaardigheden gewandeld, van de Piazza del Duomo naar de Ponte Vecchio en vervolgens naar de Piazza della Repubblica, waar Marcel en Diaan een origineel kunstwerk kochten van een lokale artiest.

We onderbraken de wandeling een paar keer. Eerst voor een heerlijk Italiaans ijsje dat we in de schaduw van de kathedraal hebben opgegeten en later voor een lunch op een terras aan de Piazza della Signoria.

Rond 16:30 uur namen we de trein terug naar Pisa. Deze keer was het duidelijk drukker en reisden we midden in de Italiaanse avondspits. Eenmaal terug waren we snel weer bij het hotel. In een kleine supermarkt tegenover het hotel haalden we nog wat laatste boodschappen, vooral water want dat uit de kraan is hier echt niet te drinken. Daarna hebben we op de kamer nog even een uurtje gerust.

In de avond zijn we weer het centrum van Pisa ingelopen om in de buurt van de toren op een terras te uiteten. Dit keer was de ambiance en het eten niet zo bijzonder als gisteravond (te lang wachten op drinken, en het eten niet echt met Italiaanse liefde bereid), maar mijn pizza met tonijn was prima te doen. Na het eten (geen fooi dit keer) nog even op een ander terras gezeten voor een koffie en een Aperol Spritz. Hierna was het aangenaam wandelen naar het hotel, waar we nog heerlijk hebben nagenoten van de dag.

Pisa, dag 1.

Vanmorgen ging de wekker even na 02:00 uur, nadat we de avond ervoor al om 22:00 uur naar bed waren gegaan. De reden was een vroege reis naar Schiphol voor een weekendtrip naar Pisa in Italië. Om 03:00 uur stond nicht en buurvrouw Viola voor de deur om ons naar het vliegveld te brengen. We moesten minimaal twee uur van tevoren aanwezig zijn voor ons vertrek om 06:10 uur.

Op Schiphol arriveerden een kwartier na ons ook onze reisgenoten Marcel en Diaan. We stuurden snel onze koffers via de bagage drop-off richting het vliegtuig en gingen daarna op zoek naar onze gate. We verwachtten een flinke wandeling en bleven daarom niet al te lang bij Starbucks zitten. Eenmaal onderweg bleek de gate echter verrassend dichtbij te zijn, waardoor we ineens wat meer ruimte in onze planning hadden. Nog even een bezoek aan het toilet en vervolgens toch maar richting de gate.

Daar was het behoorlijk druk, maar het boarden verliep gelukkig vlot. In korte tijd zaten we op onze vooraf gereserveerde stoelen. De vlucht zelf duurde nog geen twee uur. Korter dan de reis van Almere naar Amsterdam, inclusief het boarden op Schiphol.

Op het vliegveld van Pisa lagen onze koffers opvallend snel op de bagageband. Daarna konden we direct met de PisaMover, een onbemande shuttledienst, naar het centraal station van Pisa. Vanaf daar was het nog een korte wandeling naar ons hotel, waar we zelfs al vóór 09:00 uur aan de ontbijttafel konden aanschuiven.

Na het ontbijt, want onze kamers waren nog niet klaar, maakten we een wandeling door het pittoreske Pisa. Diaan deelde onderweg haar eerdere ervaringen met deze nostalgische stad. Binnen een half uur stonden we bij de wereldberoemde scheve toren, samen met honderden andere toeristen. Natuurlijk werden er foto’s gemaakt, maar zonder de bekende poses waarbij je de toren zogenaamd omver duwt of juist tegenhoudt.

We hadden die ochtend uitzonderlijk mooi weer en konden even later heerlijk in de zon op een terras genieten van een echte Italiaanse koffie.

In de middag, nadat we de sleutel van onze hotelkamer hadden gekregen, namen we even de tijd om te rusten en te ontspannen. In de avond trokken we opnieuw het centrum in voor een heerlijk diner, wederom op een terras.

Het was een vermoeiende, maar prachtige dag. Men zegt: tel je zegeningen. Vandaag hebben we dat meer dan eens gedaan.