Kreta 2010

Diary2 

In de vakantie hebben Edo en ik traditiegetrouw (bijna dagelijks) een vakantiedagboek bijgehouden. Nu hebben we deze vakantie niet veel ondernomen, dus er staan best wel herhalingen per dag te lezen, maar toch..

08.09.2010
Daar zitten we dan weer op het eiland Kreta… Na 4 jaar dan in een andere plaats: Sissi. Of op z'n Grieks: ΣIΣI. Een klein vissersdorp, maar nu bijna overspoeld door hotels en restaurants. Vanmorgen om 03:00 uur opgestaan om rond 05:00 uur op Schiphol te zijn. Alles verliep vlot en uiteindelijk zaten we om 14:00 (Griekse tijd) in ons appartement. Anixi is een net appartementencomplex en vanuit alle kamers uitzicht op zee en een zwembad binnen struikelafstand. Later in de middag hebben we een verkennend rondje gemaakt, in de zon gezeten, gezwommen, gegeten en een cocktail gedronken.

11.09.2010

Half acht uit bed gestapt, niet echt lekker geslapen: pijn in de rug en onrustig gedroomd, dat laatste meer omdat ik in een vreemd bed lig. Tegen de tijd dat we naar huis mogen, zal ik wel enigszins gewend zijn. Te laat. Vandaag weer liggen lezen en relaxen. Straks nog wat boodschappen doen en dan het echte werk: LUIEREN.

12.09.2010

Gisteravond begon het ineens te regenen. Geen hoosbuien, maar zo'n zomers regenbuitje. We besloten -op advies van andere Nederlanders- te gaan eten bij 'Madame Jeanette', een Indonesisch restaurant op Kreta, gerund door Nederlanders. Heerlijk gegeten daar. Moeder van Sophie was er ook, om haar kleinkind te bewonderen. Een heerlijk kleurrijk mens! Inmiddels had het regenbuitje zich ontwikkelt tot een flinke regenbui en aangezien de elektriciteit op dit eiland overal open en bloot is viel deze af en toe uit. wel vreemd dat je er op zo'n moment achterkomt dat de elektra onbeschermd is. Na het eten bij de Nederlanders gingen we terug naar ons appartement waar deels de elektriciteit permanent was uitgevallen. De geluidsinstallatie was vervangen door een mini-transistor die op de bar stond. Edo nam wederom de cocktail 'Water Melon' (Grand Marnier, Amaretto & Jus d'Orange) en ik een Mojito. Later op de avond deed alle elektriciteit het weer en besloten wij (en de cocktails) dat het onze beurt was om uit te vallen. Lekker slapen.

13.09.2010

Gisteren wederom heerlijk bij het zwembad gelegen en een tijd met Ronald en Gerry uit Zwolle zitten praten (leuk stel, er was een klik). En weer veel bladzijden uit 'Mannen Die Vrouwen Haten' gelezen. Na 1 dag over de helft van de 560 pagina's. In de middag betrok het weer en kwam er een bewolking. Niet dat het meteen rotweer was, maar zonnebaden zat er even niet in. Gisteren ook bij het appartement gegeten. Voor Edo de canneloni en voor mij Stifano. Heerlijk mals rundvlees (draadjesvlees) op z'n Grieks. Yumm! Na wat cocktails op terras en wijn op het balkon heerlijk geslapen..

14.09.2010

In principe kan ik de tekst van gisteren met gemak copy & pasten. Weer de hele dag bij het zwembad gelegen. Af en toe een wolkje, wat het zonnebaden toch aangenamer maakte. Vandaag het eerste boek van de Millennium-trilogie uitgelezen. Thuis maar snel het tweede deel aanschaffen. 's Avonds in het vissersdorpje uit eten geweest en later bij de accommodatie van het appartement cocktails gedronken. Samen gezeten met Ronald en Gerry waardoor we veel later naar bed gingen dan normaal.

15.09.2010

Gisteren in een nieuw boek begonnen '8th Confession' van James Patterson. Het is wel een okay boek, maar geen knaller in mijn ogen. Wel ben ik inmiddels halverwege de 458 pagina's omdat het verhaal heel snel leest door hoofdstukken die gemiddeld uit drieënhalve pagina's bestaan. Gisteren wederom bij Madame Jeanette gegeten. Ik had de Rendang geprobeerd. Heel lekker, maar de uitvoering van vriendin T. vind ik persoonlijker toch iets lekkerder. Vanmorgen voorlopig voor het laatst op Kreta wakker geworden, vanavond vliegen we weer terug naar de lage Nederlanden. Tot die tijd doen we wat we de afgelopen dagen hebben gedaan. Lekker luieren bij het zwembad. Oh ja, ook deze laatste nacht heb ik onrustig geslapen. Het boek zal ik vanmiddag wel uit hebben gelezen.

001 

002 

003 

004

Κρήτη

Vannacht landden we om ± 01:20 uur op Nederlandse bodem na 8 dagen van zonnen, zwemmen en niets doen. Ik had 3 boeken meegenomen en me voorgenomen om deze ook te lezen. En dat is me gelukt. Heerlijk in het zonnetje (of in de schaduw van het zonnescherm) genieten. Standaard iedere dag ontbijt met eieren en spek, een frappe tussendoor, een lunch bestaande uit een Griekse salade, een diner in een van de vele eettentjes en de dag afsluiten met een cocktail (of twee).

Geen foto's van alle onderneming die we (toch niet) hebben gedaan, want we hadden ons voorgenomen om een week lang niets te doen. Geen auto gehuurd, want 4 jaar geleden hadden we het eiland toch al rondgereden. Wel iedere dag bij en in het zwembad die nog geen 5 meter van ons appartement bevond doorgebracht. 

Kreta01 

Kreta02 

Kreta03 

Kreta04 

Kreta05

Parijs 2010

Afgelopen vrijdag zijn we voor een lang weekend (4 dagen) met Edo’s broer, onze schoonzus + de kids naar Parijs afgereisd. Veel gezien, veel meegemaakt. Ik kan vertellen over de (te) lange files voor Breda en Antwerpen, maar voor file-verhalen staat natuurlijk niemand in de rij.

Ik kan vertellen over een verdachte tas bij Gare Du Nord, waardoor iedereen binnen een straal van honderd meter verwijderd werd (inclusief de mensen in een restaurant of eettentje), maar de consternatie op Times Square in New York en de debiel op de Dam gisteren maken dat verhaal ook niet meer zo bijzonder. Daarom maar een hele lading foto’s..

Kijk en maak zelf je verhaal.
















Edo jat de Mona Lisa uit het Louvre!


Verdachte tas bij Gare Du Nord

Parijs

Vorig jaar hebben we een jaartje overgeslagen, maar vandaag gaan we weer naar (mijn lievelingsstad) Parijs. Ik probeer af en toe vanuit deze stad een moblogje te plaatsen. Een foto met of zonder een verhaaltje. Ook leuk voor de thuisblijvers op ons huisadres.. Verder wens ik iedereen een fantastische Koninginnedag toe. Au revoir!

Esche sur Sûre

Vrijdagochtend zijn we met zijn zessen (Edo, Macel, Talitha, ikzelf en de Franse Bulldogs Fedor & Honey) vanuit Almere richting Luxemburg vertrokken. Zonder te zien dat je de Belgische grens overgaat voel je aan het wegdek dat je niet meer in Nederland bent. Na een paar momenten dat mijn lenzen zowat uit mijn ogen werden geschud, kwamen we het sprookjesland Luxemburg binnen. Alsof we een decor van de Efteling inreden. Beboste bergen met her en der een kasteeltje dat tegen de bergwand aankleeft.

De omgeving van Esche sur Sûre is Anton Pieckachtig en ik verwachtte er ieder moment een wolf met grootmoeder en haar kleinkind (of zeven geitjes) in de buik voorbij te zien komen, of een trollige kabouter waarvan inmiddels iedereen weet dat zijn naam Repelsteeltje is. Het dorp Esche sur Sûre zelf leek uit het sprookje Doornroosje te komen, want iedereen was daar al zo’n honderd jaar geleden ingeslapen. Voor een Efteling-rollercoaster hoef je niet naar deze stad in Luxemburg af te reizen, maar voor een sereen, rustig sprookje ben je er op het juiste adres.

Het hotel (Hotel Esche sur Sûre) was een goede keuze. Ze hadden net een paar nieuwe studio’s vrijgegeven en wij waren één van de eerste gasten. De studio had een stoomcabine, waar het heerlijk genieten is na een paar uur wandelen in de sprookjesachtige omgeving. Ondanks het vele wandelen hebben we toch ook een heerlijk relaxt weekend gehad.

Parijs

Nadat we vrijdagochtend om half acht uit Almere reden zat de sfeer er bij ons allen al goed in. Edo achter het stuur en Marcel er naast, om samen met de TomTom© te navigeren richting Parijs. Ik samen met Talitha achterin. Met broodjes en drinken. Heel gezellig allemaal op de achterbank. Vroeg in de middag kwamen we aan in Parijs.

Thuis had ik via internet het adres van de vaste parkeergarage weten te achterhalen om zo met de TomTom© rechtstreeks de auto in één van de vakken te parkeren. Niet dus. Op plaats van bestemming bevond zich een gebouw dat ooit een parkeergarage was. Nu een bouwval in verbouwing. Via het navigatiesysteem al vlot een andere parkeergelegenheid gevonden. En toen lopend naar het hotel.

Bij het hotel aangekomen werden de papieren in behandeling genomen en bleek dat we naar een kamer in een ander hotel mochten. Overboeking werd gemeld. Dus nog eens een zestal minuten lopen. Dichterbij de parkeergarage en eenmaal bij het hotel aangekomen bleek dat deze zich zeer vlakbij de Metro bevond. Op zich allemaal niet zo verkeerd eigenlijk. Uiteindelijk bleek onze kamer ook iets groter dan standaard te zijn.

Het is een heerlijk weekend geweest van veel lopen, veel metro en veel zien. Door het mooie weer heb ik alles op teenslippers bewandeld. Hier waren het mijn voeten niet helemaal over eens en besloten door wrijving een blaar te kweken. Deze heb ik ’s avonds gewoon doorgeprikt. Verder door het mooie weer een heel ander nieuw beeld gekregen van Parijs. Ik heb deze stad nu in bijna alle weertypes meegemaakt. Ik kom zeker nog eens terug.






Laatste

Morgen is het onze laatste vakantiedag en duiken we het weekend in om komende maandag weer fris aan het werk te beginnen. We hebben even drie weken kunnen relaxen, dus kunnen we er de komende tijd weer even tegenaan. Hieronder een verslag van onze laatste dag in Portugal.

31 augustus 2007

‘Aan alles komt een eind. Ook aan deze vakantie in Albufeira. Met weemoed en tegenzin hebben we onze koffers ingepakt en afscheid genomen van het lekkere strand. Vandaag hebben we rond 12 uur de sleutels ingeleverd, hebben de koffers achter slot en grendel laten zetten en zijn we naar het strand gegaan.  Hier hebben we tweeënhalf uur gelegen. Na het strandbezoek hebben we in een hele kleine ruimte kunnen douchen met een douchekop waaruit van alle kanten het water kwam. Na ons opgefrist te hebben zijn we een terras opgegaan en hebben nog een biertje genomen. Na nog een wandeling door het dorp zijn we uiteindelijk bij het hotel van Hans en Gré op het terras iets gaan eten. Om zeven uur liepen we samen met zwager en (schoon)zus naar de verzamelplek, waar de bus ons zou ophalen. Grappig hoor, om door familie op je vakantieadres uitgezwaaid te worden. Om half drie landden we in Nederland en kwamen we om vier uur ’s nachts thuis. Nog even iets gedronken en toen slapen. Dromen over vakantie…’

Edo

Albufeira, dag 7.

Opstaan en een ontbijt-sessie. Het was niet veel anders dan de afgelopen dagen. Echter gingen we na het ontbijt niet gelijk naar het strand, maar op zoek naar Hans en Gré. Het was Dray gelukt om in te loggen op zijn hotmail-account en kon daar de naam van het hotel van Hans en Gré teruglezen: Hotel Rocamar. Met een plattegrond van Albufeira onder de arm gingen we op zoek naar het hotel.

Na een flinke wandeling van ruim een half uur kwamen we erachter dat het hotel aan dezelfde boulevard als wij zaten! Nog geen twee minuten slenteren van ons hotel vandaan. We hebben er elke dag voorbij gelopen, naar het strand toe. Hans en Gré gevonden en hebben heel gezellig zit kleppen op het terras, en voor je het weet is het alweer middag. Nog even de hotelkamer bewonderd (wel meer luxe dan wij). Het is ook een mooi hotel, voorzien van airco en zwembad. Goed voor elkaar!

Toen was het tijd om weer ieders eigen weg te volgen en zijn we naar het strand gegaan, maar niet eerder nadat we Hans en Gré hebben uitgenodigd voor uiteten bij een van de bekende, populaire strandtentjes. Op het strand aangekomen was het al aardig druk, en onze vaste plek was bezet. Eerst maar gaan zwemmen in de zee. De mensen die op onze vaste plek zaten, vertrokken na een half uur, dus inpikken maar. Toch maar wat in de zon en zee gelegen. Het was vloed aan het worden, dus nu werden we verdrongen door de zee.

Een late lunch in elkaar geflanst en nog wat gelummeld in het appartement. Daarna wat boodschappen gedaan voor vanavond en morgenochtend. Dray probeert de huur van het appartement te verlengen tot in de middag, morgen, anders moeten we er voor twaalf uur al uit. Helaas is dit niet gelukt, maar er is wel een ruimte beschikbaar waar we onze spullen kunnen dumpen, en waar we ook nog kunnen douchen.

Om acht uur stonden Hans en Gré voor onze deur. Nu was het hun beurt om onze kamer te keuren. Na dit korte rondje zijn we naar het strandtentje gewandeld. Hier hebben we lekker gegeten. Gré een vleesspies en de heren onder ons een steak. Vooraf salade en meloen. Wijn, bier en rosé om alles weg te spoelen. Het was heel gezellig, en de service was ook heel goed, dit keer. Na de koffie zijn we nog even door het dorp gewandeld. Het was er heel druk en Hans en Gré waren, net als wij aan het begin van de vakantie, gedesoriënteerd. 🙂
Maar gelukkig hebben we Dray als gids, die weet altijd wel de weg terug te vinden. Hans en Gré nodigden ons uit voor een drankje op een terrasje, en zo werd het toch nog laat. Met zijn vieren opgelopen naar ons hotel, Hans en Gré een goede nachtrust toegewenst en toen hebben we in ons appartement nog een slaapmutsje genomen.

Edo.

Albufeira, dag 6.

Ook wij zijn gewoontedieren. Dat blijkt uit de invulling van deze dag. Vandaag alleen iets later opgestaan, dan dat we de afgelopen dagen deden. Gaan we dan toch wennen aan die afschuwelijke bedden? Ik denk het niet. Weer lekker rustig ontbeten en daarna ons goed ingesmeerd, toch factor 30 (het is toch nodig) op de rug, de andere lichaamsdelen met factor 8. Lopend naar het strand zagen we bouvakkers in een harnas gehezen worden om werkzaamheden te doen aan de stijle rotswand bij de boulevard. Na het optillen van één rotsblok waren de werkzaamheden blijkbaar. Fijn werktempo.

Op het strand aangekomen was er een schoolklas neergestreken. Anders dan in Nederland was er één dame op dertig kinderen. Hier in Portugal wordt waarschijnlijk nog door kinderen geluisterd naar de lerares. Na weer een kleine drie uur op het strand, weer terug naar het appartement. Hier onze spullen neerggegooid in een weer schoongemaakt hok, om ons daarna te begeven naar de supermarkt. Hier weer de nodige drank gekocht en ter variatie callenolies. Dat was wel weer even wat anders. Verder ons middagslaapje gedaan en gedouchet.

Later hebben we een parasol van het dakterras gejat om wat schaduw op ons balkon te creëeren. Dray heeft nog geprobeerd zijn ouders te bellen, maar ze nemen niet op. Later nog maar eens proberen. Ook nog even naar Hans en Gré gebeld, maar we kregen de voicemail. We begrepen dat zij in de middag in Portugal geland zijn, maar we hebben nog niets vernomen.
We zijn deze avond gaan uiteten in het dorp. Daar kreeg Dray een bord vol met kluiven. Lachen! Nu wel vol van het ijs.