vakantiedagboek.com

Albufeira, dag 5.

Per vandaag hebben we er een extra variatie bij, deze vakantie. Een buurvrouw met naaldhakken. Lekker hoor dat getrippel om half acht in de ochtend. Maar goed, meteen maar gaan ontbijten. Hetzelfde verhaal als de afgelopen dagen. Daar is niets mis mee, het is vakantie. Na het ontbijt naar het strand. Vandaag maar een factor 8 proberen in plaats van factor 30. Op het ritme van de kerkklok, die ieder half uur slaat, liggen draaien in de zon. Dus om het half uur een ander standje, en zo bij elkaar een drietal uren liggen zonnen c.q. zwemmen. Thuis hebben we even geluncht. Ook niets nieuws, en natuurlijk ons gebruikelijke slaapje. Wat een zwaar leven. In de middag een beetje zitten lummelen. Licht verbrand, dus nu maar even helemaal uit de zon.

Vandaag besloten om te gaan uiteten in het tentje tegenover ons appartement Openedo. Volgens de recenties een top restaurant. Nou, wij zijn een iets andere mening toebedeeld. Wat een teleurstelling! Ik heb nog nooit met zoveel tegenzin een stuk vlees weggewerkt. We hadden pepper steak dat enorm bitter smaakte. Het deed me denken aan schoonmaakmiddel voor barbecueroosters. Dray had meer de associatie met zilverpoets. Nu, anderhalf uur later zit de smaak nog in mijn mond. Voor de rest had het restaurant ‘last’ van stoeiend personeel. Kortom, een onordelijke bende. Slecht dus. Een ervaring rijker, een ilusie armer. Nu maar even bijkomen op ons balkon (het waait nu enorm) en de vieze nasmaak wegspoelen met goedkope wijn.

Albufeira, dag 4

27 augustus 2007.

Alles went zelfs een slecht bed. Ik ben wel weer vroeg opgestaan. Om 8:00 uur vond ik het welletjes. De rug deed pijn, dus maar uit de veren; sapje gedronken en koffie gezet en Sudoku spelletje gespeeld. Andre werd ook wakker dus ontbijt klaarmaken. Het bekende eieren met spek met de nodige vloeistoffen wegspoelen en daarna gelijk naar het strand lekker gezond en gedobberd in de zee.

Om een uur of 12 vonden we het wel genoeg, maar het kan ook 13:00 uur zijn geweest. Even terug naar het appartement droge kleren aan en het dorp in. Sowieso geld gepind, want dat lukte gisteravond niet maar nu wel. Ansichtkaarten gekocht en een beetje rondgelopen. We zagen een leuk tentje in de schaduw en zijn daar neergestreken. Begonnen met een kop koffie daarna toch een broodje panini met chorizo en afgesloten met bier. dat André naar het hoofd steeg.

Terug naar het appartement om eindelijk te gaan dutten maar helaas hoorde we de poetsvrouwen al bezig, dus maar even op balkon gezeten en wachten tot die klaar waren. Daarna toch nog even gaan liggen. Ik heb toch nog, slapend, de twee uur aangetikt. Hierna toch even boodschappen wezen doen; het bekende gehaald. Nog even de oudelui gebeld. Alles goed. Hierna weer een ander strandtentje uitgezocht. Nu links van de tunnel. Het voorafje hetzelfde als gister en de steak smaakte goed. Alleen vlees lijkt wel eerst gekookt. Daarna koffie als toetje maar net als gisteren snappen ze dat niet zo hier. Het duurde weer lang voordat we het kregen en het is een soort oploskoffie met slagroom en hagelslag. Dat laatste was geen feest maar ja, het kan niet altijd feest zijn.

Na het eten nog even gewandeld door een andere tunnel die uitkwam op het strand. Hier wat foto’s genomen en Andre in baldadige bui moonend op de foto. Hoe ouder, hoe gekker! Nu nog even op het balkon zitten, aan de wijn en het laatste uurtje van de avond doorbrengen.

Edo.

Albufeira, dag 3

26 augustus 2007.

Vanmorgen vroeg opgestaan dit was vanwege het bed; André en ik zijn geradbraakt door die dingen. Andre wilde vanavond mijn tweede kussen eens proberen en dit hielp zowel hem als mij niet. Eén voordeel; zo heb je nog wat aan je dag. Als eerste maar eens een ontbijtje gemaakt; spek met eieren en broodje kaas en alles weggespoeld met koffie en melk en sap.

Daarna naar dakterras gegaan en dat was erg warm. Gelukkig stond er een douche waar ik gebruik van kon maken Andre heeft een parasol soldaat gemaakt. Terras was helemaal voor ons, pas na ongeveer twee uur kwamen er een Nederlands stel kijken en dat was het dan.

Om 12:00 uur, we dachten dat later was, weer naar de kamer gegaan om te lunchen zelfde als het om ontbijt. Nog even gelummeld in het appartement en daarna het dorp ingegaan voor boodschappen. Alles weer gehaald en opgeborgen en hup, naar het strand en onderweg twee luchtbedden gekocht. Ook handig voor vanavond als we weer gaan slapen. Maar eerst met die dingen de zee in, lekker gedobberd en later lekker op zitten drogen aan de kant, en toen we weer thuis waren gegaan begon ik de zon te voelen.

Nu aan het bier en even douchen en langzaam klaarmaken voor de avond al een aardig kleurtje opgedaan maar gelukkig niet verbrand. De tijd een beetje doorgebracht met de Nintendo DS. Deze wordt veel gebruikt alweer acht uur ‘s avonds tijd voor een hapje denk dat we naar het strandtent gaan.

Inderdaad naar de strandtent zag lux uit viel echter tegen; bestek in een zakje en papieren servetten, maar het eten was lekker. Ik kreeg een hangende spies een beetje verkoold. Ondanks dat, wel lekker. André had biefstuk van de grill. Ook lekker. Vooraf had ik meloen met ham en Andre tonijnsalade. Al met al lekker en de ambiance was goed, zo aan het strand.

Lekker hoor, na het eten een wandeling gedaan door het dorp. Het was om 22:00 uur enorm druk. We waren op zoek naar een bank (pinnen). Wel gevonden, echter was er een storing. Morgen weer eens proberen te pinnen. Nu weer aan de wijn en straks weer een slaapavonduur! Maar daarover morgen meer.

Albufeira, dag 2

Slecht geslapen. Bedden waren hard en de kamer benauwd. Buiten dat, stormde het vannacht! De gehele nacht hebben we onweersbuien gehad. De reguliere regenbuien wisselden zich af met stortbuien. Al met al niet zo’n goed begin in Portugal.

Vanmorgen om 08:00 uur opgestaan (het regende nog steeds) en koffie gezet. Ontbeten met stroopwafels. Hierna boodschappen gedaan. Van alles gehaald om de dag door te komen. Etend.

Tot ongeveer 17:00 uur op het balkon en in onze kamer gezeten, vanwege het weer. En dan, zie daar: De zon! De lucht trekt al aardig op en de zon begint fanatiek te branden. Maar even genieten dan.

Lekker op het balkon gezeten. Ik even slapen. Daarna zijn we even het dorp in geweest. Het is toch groter dan verwacht. Gegeten bij Doce Jardim. Biefstuk. Dit was wel lekker.

De avond is koud, dus maar een wandeling gemaakt. Weer langs het strand, en in de zee gelopen. Het water was wel koud, maar het voelde wel even lekker, de golven aan de kuiten te hebben likken.

Bij ons appartement aangekomen hebben we bij de beheerder (die was er ook weer eens) een kluisje besteld. Dat is maar goed ook, want ondanks dat ik de deur goed op slot heb gedaan, stond deze bij terugkeer gewoon open. Gelukkig hadden we alles verstopt, dus er mist niets.

Ook even bij de beheerder nagevraagd hoe het zit met het dakterras. Het blijkt dat de deur die toegang geeft tot het dakterras klemt en met enige kracht te openen is. Wel een mooi uitzicht en een aangename plek. Ik denk dat we daar wel morgen gaan zitten. Nu nog even op het eigen balkon een wijntje drinken, en zodadelijk naar bed.

Edo.

Albufeira, dag 1

Vanmiddag zijn we heel relaxt om 15:30 uur naar Schiphol gereden (langparkeren) en onze koffers gedropt. Uitgebreid een broodje gegeten (als je een broodje uitgebreid kunt eten) met een kop koffie. De vlucht was om 19:25 uur en deze ging voor mijn gevoel lekker vlot dankzij een Nintendo DS en mijn PSP. Rond 22:00 uur (21:00 uur plaatselijke tijd) zijn we geland om hierna met een rit van een uurtje naar Albufeira te rijden.

Het appartement is zeer primitief, maar wel heel schoon. Er zit ook een zwerkat met een nest kittens bij ons balkon (met uitzicht op andere aftandse huizen). Die kittens zijn wel heel aandoenlijk, maar het kan ook de rosé zijn die me zo laten aanstellen. Anyhow, het is inmiddels tijd om ons tijdelijk bed in te duiken.

Dray.

Go! Glasgow!

Vrijdagochtend zijn Edo en ik om 11 uur met de trein richting Schiphol gegaan. Hier aangekomen moesten we alleen nog onze bagage bij de ‘dropping point’ afgeven. Nou weinig ‘drop’ en veel wachten! Ik ging er weer vanuit dat het allemaal veel sneller zou gaan. Maar eenmaal de tassen afgegeven ging het allemaal vlot en soepel. Het vliegtuig vertrok op tijd en in no time waren we geland op Prestwick, Glasgow. Hier werden we opgewacht door Graham en Micael.

Onderweg van het vliegtuig naar hun in huis ‘in the country’ hadden we een tussenstop bij een mega-supermarkt. Hier kan je bijna alles onder één dak aanschaffen. Na een snelle check-out (do het zelf kassa’s) reden we door naar Haugh. Hier konden we even bijkomen van onze reis, want om zes werden we door de taxi opgehaald om naar Craigie te gaan om daar in de plaatselijke pub te eten. Hier heb ik onder andere Haggis als voorgerecht gegeten. Het was heerlijk! Edo had gekozen voor garnalen in verse knoflook en als hoofdgerecht stoofvlees op z’n Schots.

Het heeft wel wat om in de plaatselijke pub te eten. Je bent niet in een toeristenoord, maar echt onder de mensen. Er waren hele families, inclusief de kleine kinderen in de pub. Het is niet echt te vergelijken met een kroeg als hier in Nederland. Na het eten gingen we weer terug naar huis waar ik een originele schote kilt kreeg (zwaardere stof dan die ik eerder had) en daarbij een originele glenngary, een sporron en een ghillie shirt. Het leek wel pakjesavond met Sinterklaas!

Verder hebben we tot in de hele late uurtjes (± 04:00 uur) gepraat, gedronken en karaoke gezongen en zijn we de volgende dag naar Glasgow gegaan en hebben we gebruncht bij een fish & chipstore (tevens ijssalon) en hebben we het Kelvingrove Art Gallery and Museum en het Museum of Transport bezocht. Toen onze culturele behoeftes bevredigd waren zijn we de winkelstraat ingegaan. Hier hebben we niets gekocht, des te meer een reden om weer naar Glasgow terug te keren!

’s Avonds hebben we thuis heerlijk Indiaas gegeten en hebben we wederom tot in de late uurtjes gepraat, gedronken, gebuzzt en karaoke gezongen. Omdat Micael de eerst jaren van zijn leven in Zweden heeft doorgebracht hebben we ook in het Zweeds karaoke gezongen. Ik heb het veilig bij het bekendere Zweeds repertoire gehouden.

Zondag hebben we voor vetrek naar Nederland uitgebreid gegeten en genoten we van de kookkunsten van Graham & Micael. Na het eten was het koffers pakken en werden we naar het vliegveld gebracht. Hier waren we de laatste in de rij die konden inchecken en moesten we rennend naar het toestel om nog mee naar Amsterdam te kunnen vliegen. Het afgelopen weekend was een zeer geslaagde ervaring en dit kwam mede tot stand door twee fantastische gastheren. Till next time!

Egmond aan Zee

Vandaag teruggekomen van een lang weekend in Egmond aan Zee. Reden hiervoor was het vijftigjarig huwelijk van Edo’s ouders. Het was heel gezellig (een familie mini-reünie is altijd gezellig): veel gelachen, veel gepraat, veel gegeten, veel gedronken, veel gelopen en veel foto’s geschoten. Hieronder een fotoverslag.

Schoonouders, bedankt voor een geslaagd weekend!

Kreta, dag 7

Het is vandaag in Griekenland een nationale feestdag. Veel musea zijn gesloten. Zo ook veel winkels, behalve die vlakbij de toeristische oorden. Vandaag was vanzelfsprekend een relaxte dag. Een beetje geshopt, een beetje bij het zwembad gelegen. En er ook in, natuurlijk.

Al met al een zeer relaxte dag. Straks gaan we nog uiteten en dan niet al te laat naar bed. Zeker gaan we niet zo laat als gisteravond, -nacht, toen we tot 02:00 uur met Felix de zaak hebben gesloten. Morgenochtend worden we om 08:00 uur opgehaald om vervolgens weer naar thuis terug te vliegen. Nog heel even en dan zit de vakantie erop.

Kreta, dag 6

Vandaag stond een bezoek aan de Imbroskloof in de planning. Een kloof net als de beroemde Samariakloof, maar dan iets kleiner en iets dichterbij.

Bij de huurauto aangekomen was de rechter achterband zo goed als leeg. We belden naar het verhuurbedrijf en deze verwees ons door naar de dichtstbijzijnde tankstation, waar de achterband gemaakt kon worden (wel verzekerd). Wij dus met maar drie volle autobanden door het dorp naar het tankstation gereden. Hier aangekomen werd ons verteld dat het door hen geregeld ging worden. Er werd een pomp gepakt en de lege autoband werd opgepompt. Dit deed het ‘m.

De hele dag hebben we met vier volle autobanden over het eiland gereden. Waarschijnlijk ging het om kwajongensstreken.

Dus na het bezoek aan het tankstation reden we al rap op de snelweg richting Rethymnon om vervolgens bij Vrisses naar het zuiden te rijden. Dit was wel een bijzondere rit door het dorre berglandschap van Kreta, waar we door veel kleine dorpjes reden. De ingang van de Imbroskloof konden we niet vinden, dus reden we door tot aan de zuidkust van het eiland.

Hier (de plaatsnaam is me ontschoten), aan de kust hebben we heerlijk gegeten. Op een heel bijzonder en idyllisch plekje. We hebben met feta gevulde pepers gegeten, en deze waren heerlijk!

We besloten dezelfde route terug te nemen en zagen onderweg dus toch wel de ingang tot de Imbroskloof, maar gezien het tijdstip zijn we doorgereden. Bij thuiskomst nog even in het zwembad gelegen en eigenlijk hetzelfde patroon als voorgaande dagen gevolgd.

Kreta, dag 5

We waren vandaag vroeg uit de veren, want om 08:00 uur werd de huurauto afgeleverd. Edo stond al om 07:30 uur aan de weg te wachten. Duidelijk een gevalletje van te vroeg, want alles en iedereen sliep nog. Even na 08:00 werd de huurauto afgeleverd en nog geen uur later waren wij onderweg naar Agios Nikolaos. Hier hebben we een kop koffie gedronken om vervolgens de autorit naar het Noorden voort te zetten naar Plaka.

Het plaatsje Plaka licht recht tegenover het eiland Spinalonga. Hier hebben we een boottrip naar het eiland genomen. Van het jaar 1903 tot aan het jaar 1957 werden hier de lepralijders van Kreta gedumpt. Op het eiland hing een weeïge, zoete kokosachtige geur. Waar deze vandaan kwam weet ik niet. Wellicht van de cactusvruchten, ofzo. De zon was weer heel fel, dus renden we van schaduw naar schaduw. Mijn nek lijkt nu een beetje aan de zon te wennen, maar het in de zon staan op dit tijdstip van de dag is niet echt lekker.

Rond 14:00 uur zijn we weer naar Agia Pelagia gereden, waar we weer bij en in het zwembad hebben gelegen. In het begin van de avond nog even een uurtje geslapen en later in de avond bij Felix souvlaki gegeten en met de Vlaamse reisgenoten zitten socialiseren (cocktails). Brigitte en Irrini moesten deze nacht terug naar Antwerpen vliegen. We hebben nog emailadressen uitgewisseld om foto’s te delen, en later bij Felix zitten praten over Griekse horeca, cultuur en dergelijke. Straks moe en voldaan naar bed.