Vanmiddag zijn we heel relaxt om 15:30 uur naar Schiphol gereden (langparkeren) en onze koffers gedropt. Uitgebreid een broodje gegeten (als je een broodje uitgebreid kunt eten) met een kop koffie. De vlucht was om 19:25 uur en deze ging voor mijn gevoel lekker vlot dankzij een Nintendo DS en mijn PSP. Rond 22:00 uur (21:00 uur plaatselijke tijd) zijn we geland om hierna met een rit van een uurtje naar Albufeira te rijden.
Het appartement is zeer primitief, maar wel heel schoon. Er zit ook een zwerkat met een nest kittens bij ons balkon (met uitzicht op andere aftandse huizen). Die kittens zijn wel heel aandoenlijk, maar het kan ook de rosé zijn die me zo laten aanstellen. Anyhow, het is inmiddels tijd om ons tijdelijk bed in te duiken.
Vrijdagochtend zijn Edo en ik om 11 uur met de trein richting Schiphol gegaan. Hier aangekomen moesten we alleen nog onze bagage bij de ‘dropping point’ afgeven. Nou weinig ‘drop’ en veel wachten! Ik ging er weer vanuit dat het allemaal veel sneller zou gaan. Maar eenmaal de tassen afgegeven ging het allemaal vlot en soepel. Het vliegtuig vertrok op tijd en in no time waren we geland op Prestwick, Glasgow. Hier werden we opgewacht door Graham en Micael.
Onderweg van het vliegtuig naar hun in huis ‘in the country’ hadden we een tussenstop bij een mega-supermarkt. Hier kan je bijna alles onder één dak aanschaffen. Na een snelle check-out (do het zelf kassa’s) reden we door naar Haugh. Hier konden we even bijkomen van onze reis, want om zes werden we door de taxi opgehaald om naar Craigie te gaan om daar in de plaatselijke pub te eten. Hier heb ik onder andere Haggis als voorgerecht gegeten. Het was heerlijk! Edo had gekozen voor garnalen in verse knoflook en als hoofdgerecht stoofvlees op z’n Schots.
Het heeft wel wat om in de plaatselijke pub te eten. Je bent niet in een toeristenoord, maar echt onder de mensen. Er waren hele families, inclusief de kleine kinderen in de pub. Het is niet echt te vergelijken met een kroeg als hier in Nederland. Na het eten gingen we weer terug naar huis waar ik een originele schote kilt kreeg (zwaardere stof dan die ik eerder had) en daarbij een originele glenngary, een sporron en een ghillie shirt. Het leek wel pakjesavond met Sinterklaas!
Verder hebben we tot in de hele late uurtjes (± 04:00 uur) gepraat, gedronken en karaoke gezongen en zijn we de volgende dag naar Glasgow gegaan en hebben we gebruncht bij een fish & chipstore (tevens ijssalon) en hebben we het Kelvingrove Art Gallery and Museum en het Museum of Transport bezocht. Toen onze culturele behoeftes bevredigd waren zijn we de winkelstraat ingegaan. Hier hebben we niets gekocht, des te meer een reden om weer naar Glasgow terug te keren!
’s Avonds hebben we thuis heerlijk Indiaas gegeten en hebben we wederom tot in de late uurtjes gepraat, gedronken, gebuzzt en karaoke gezongen. Omdat Micael de eerst jaren van zijn leven in Zweden heeft doorgebracht hebben we ook in het Zweeds karaoke gezongen. Ik heb het veilig bij het bekendere Zweeds repertoire gehouden.
Zondag hebben we voor vetrek naar Nederland uitgebreid gegeten en genoten we van de kookkunsten van Graham & Micael. Na het eten was het koffers pakken en werden we naar het vliegveld gebracht. Hier waren we de laatste in de rij die konden inchecken en moesten we rennend naar het toestel om nog mee naar Amsterdam te kunnen vliegen. Het afgelopen weekend was een zeer geslaagde ervaring en dit kwam mede tot stand door twee fantastische gastheren. Till next time!
Vandaag teruggekomen van een lang weekend in Egmond aan Zee. Reden hiervoor was het vijftigjarig huwelijk van Edo’s ouders. Het was heel gezellig (een familie mini-reünie is altijd gezellig): veel gelachen, veel gepraat, veel gegeten, veel gedronken, veel gelopen en veel foto’s geschoten. Hieronder een fotoverslag.
Het is vandaag in Griekenland een nationale feestdag. Veel musea zijn gesloten. Zo ook veel winkels, behalve die vlakbij de toeristische oorden. Vandaag was vanzelfsprekend een relaxte dag. Een beetje geshopt, een beetje bij het zwembad gelegen. En er ook in, natuurlijk.
Al met al een zeer relaxte dag. Straks gaan we nog uiteten en dan niet al te laat naar bed. Zeker gaan we niet zo laat als gisteravond, -nacht, toen we tot 02:00 uur met Felix de zaak hebben gesloten. Morgenochtend worden we om 08:00 uur opgehaald om vervolgens weer naar thuis terug te vliegen. Nog heel even en dan zit de vakantie erop.
Vandaag stond een bezoek aan de Imbroskloof in de planning. Een kloof net als de beroemde Samariakloof, maar dan iets kleiner en iets dichterbij.
Bij de huurauto aangekomen was de rechter achterband zo goed als leeg. We belden naar het verhuurbedrijf en deze verwees ons door naar de dichtstbijzijnde tankstation, waar de achterband gemaakt kon worden (wel verzekerd). Wij dus met maar drie volle autobanden door het dorp naar het tankstation gereden. Hier aangekomen werd ons verteld dat het door hen geregeld ging worden. Er werd een pomp gepakt en de lege autoband werd opgepompt. Dit deed het ‘m.
De hele dag hebben we met vier volle autobanden over het eiland gereden. Waarschijnlijk ging het om kwajongensstreken.
Dus na het bezoek aan het tankstation reden we al rap op de snelweg richting Rethymnon om vervolgens bij Vrisses naar het zuiden te rijden. Dit was wel een bijzondere rit door het dorre berglandschap van Kreta, waar we door veel kleine dorpjes reden. De ingang van de Imbroskloof konden we niet vinden, dus reden we door tot aan de zuidkust van het eiland.
Hier (de plaatsnaam is me ontschoten), aan de kust hebben we heerlijk gegeten. Op een heel bijzonder en idyllisch plekje. We hebben met feta gevulde pepers gegeten, en deze waren heerlijk!
We besloten dezelfde route terug te nemen en zagen onderweg dus toch wel de ingang tot de Imbroskloof, maar gezien het tijdstip zijn we doorgereden. Bij thuiskomst nog even in het zwembad gelegen en eigenlijk hetzelfde patroon als voorgaande dagen gevolgd.
Lege achterband.
Onderweg naar de kloof.
Aan de zuidkust.
Even bijkomen.
Nu mag André op de foto. 🙂
Pepers, met feta gevuld.Weer terug naar Agia Pelagia.
We waren vandaag vroeg uit de veren, want om 08:00 uur werd de huurauto afgeleverd. Edo stond al om 07:30 uur aan de weg te wachten. Duidelijk een gevalletje van te vroeg, want alles en iedereen sliep nog. Even na 08:00 werd de huurauto afgeleverd en nog geen uur later waren wij onderweg naar Agios Nikolaos. Hier hebben we een kop koffie gedronken om vervolgens de autorit naar het Noorden voort te zetten naar Plaka.
Het plaatsje Plaka licht recht tegenover het eiland Spinalonga. Hier hebben we een boottrip naar het eiland genomen. Van het jaar 1903 tot aan het jaar 1957 werden hier de lepralijders van Kreta gedumpt. Op het eiland hing een weeïge, zoete kokosachtige geur. Waar deze vandaan kwam weet ik niet. Wellicht van de cactusvruchten, ofzo. De zon was weer heel fel, dus renden we van schaduw naar schaduw. Mijn nek lijkt nu een beetje aan de zon te wennen, maar het in de zon staan op dit tijdstip van de dag is niet echt lekker.
Rond 14:00 uur zijn we weer naar Agia Pelagia gereden, waar we weer bij en in het zwembad hebben gelegen. In het begin van de avond nog even een uurtje geslapen en later in de avond bij Felix souvlaki gegeten en met de Vlaamse reisgenoten zitten socialiseren (cocktails). Brigitte en Irrini moesten deze nacht terug naar Antwerpen vliegen. We hebben nog emailadressen uitgewisseld om foto’s te delen, en later bij Felix zitten praten over Griekse horeca, cultuur en dergelijke. Straks moe en voldaan naar bed.
Huurcontract.
Even checken of we inderdaad in Agios Nikolaos zijn.
Even een tussenstop in de schaduw.
Onderweg naar Plaka.
Plakaat in Plaka.
Toegang tot Spinalonga.
Op het lepra-eiland.
In een lepra-tunnel.
Eén van de oude barakken.
Nog meer oude, ingestorte barakken.
Oké, genoeg oude meuk.
Die gele bolletjes zijn de oorzaak van de penetrante lucht?
Vandaag iets later dan gewoonlijk uit bed gekomen, maar al snel waren we op pad. Dit keer gingen we op zoek naar een strandje in de westelijke richting van Agia Pelagia. Het was een eind wandelen in de zinderende hitte, maar uiteindelijk kwamen we aan bij een klein kiezelstrandje. Hier was het echter zo druk dat we besloten dezelfde wandeling weer terug te gaan.
Edo had het briljante idee om luchtbedjes te kopen en in de zee te gaan liggen dobberen. De bedjes waren al snel aangeschaft en minder snel opgeblazen. Uiteindelijk, eenmaal in zee, hebben we ruim anderhalf uur in zee liggen dobberen, en hebben dit later in het zwembad bij ons appartement voortgezet. Heerlijk gerelaxt en gezwommen. De zon was iets te fel en heeft mij goed te pakken genomen.
In de avond hebben we bij de pizzeria gegeten (Edo een gebakken scholletje) en weer iets later een paar cocktails bij Felix gedronken (tot ver in de nacht). Morgenochtend vroeg op voor de huurauto!
Vanmorgen zijn we rond 09:00 uur naar het oostelijk gedeelte van Agia Pelagia gewandeld, in de hoop er een rustiger strandje te vinden. Dat was gelukt, maar daarvoor moesten we wel een paar steile paden, op en af, wandelen. Eenmaal bij de rotsen aan het strand aangekomen, was het goed vertoeven. Goed ook dat we de sandalen aan hadden gehouden. Het leek er wel een zeeegelkolonie! Iets later zijn we naar het gedeelte met zandstrand gegaan en rond 12:30 uur zijn we naar het appartement gewandeld.
In de middag hebben we bij, en in het zwembad gelegen. Wederom gezellig met de andere gasten (Vlamingen en Nederlanders) gezeten. Via via, vernamen we van een goed, vertrouwelijk autoverhuurbedrijf, waar men goed Nederlands spreekt. Geen borg en voor de drie dagen mochten we € 110,00 betalen.
Rond de klok van 16:00 uur was er even paniek. De eigenaar van het appartementencomplex, Felix, was met een paar nieuwe gasten naar hun appartement gelopen, toen we enorme rookwolken uit de keuken zagen komen. Ivo, een van de medegasten, was meteen bij de brand en riep om brandblussers. De vrouw van Felix, Maria, riep in paniek om Felix en andere gasten begonnen ook zijn naam te roepen. Edo en ik brachten van diverse locaties de brandblussers naar de keuken. Ik heb zo’n vier keer op en neer gerend. Net toen de brand was geblust, kwam ook de brandweer op onze locatie.
‘s Avonds zijn we elders gaan uiteten en hebben we later nog wel bij Felix aan de bar wat cocktails gedronken. Gezellig met Brigitte uit Antwerpen zitten kletsen, tegen middernacht aan. Nu snel naar bed!
Vanmorgen zijn we om 08:00 uur wakker geworden, en na een snelle douche (een warme pisstraal) zijn we om 09:00 uur op de bus gestapt naar Heraklion. Bij het instappen hoefden we niet te betalen, en als een echte Nederlander dacht ik: Dit gaat goed! Maar halverwege de rit stapte een ticket-meneer in de bus en werden we verzocht de busrit te betalen. Het kostte geen drol.
In Heraklion, toen we uit de bus stapten, stonden we ook meteen voor het Archeologisch Museum. Hier in het museum was het best druk, maar wanneer je even afwachtte tot een groepje mensen voorbijliepen, was er bijna niemand in de betreffende zaal aanwezig. We (ik) hebben veel foto’s gemaakt en ook hele mooie dingen gezien. Zo ook de Schijf van Phaistos!
Na het museumbezoek stapten we op de bus naar Knossos. Deze bestemming stond al heel lang op mijn lijstje van te bezoeken Wereldse Bezichtigingen. Het paleis, of wat er nog van over was, was precies zoals ik me had voorgesteld. Een beetje jammer dat je niet overal vrij mocht rondlopen. Maar wel begrijpelijk. Het was er ook heel warm en mocht je Knossos ooit willen bezoeken, neem dan voldoende water mee!
Rond een uur of half vier zijn we na thuiskomst het zwembad ingedoken. Heerlijk verfrissend. Bij het zwembad gezellig gepraat met de andere gasten. Zo krijg je ook goede tips te horen. Na het zwemmen even een uurtje op bed gelegen en straks lekker uiteten. Ik heb wel zin in mixed grill.
05:50 uur. Op tien kilometer hoogte zie ik net de zon opkomen boven het wolkendek. Het blijft bijzonder mooi. Blauw. Groen. Oranje.. Om twee uur vannacht zijn Edo en ik in de auto gestapt om op tijd op Schiphol aan te komen. Het was lekker rustig op de weg (duh!), maar net nadat we de A6 oprijden, krijgen we van een politieauto achter ons het verzoek om te stoppen. Over een goed begin gesproken.. Het blijkt om een routineklus te gaan. Ons kenteken geeft aan dat het een leaseauto is, en die zijn nogal populair bij autodieven. Zeker op dit tijdstip. Na vijf minuten mochten we weer verder rijden. Eenmaal op Schiphol ging alles snel. Ook het inchecken. Dit ging veel sneller dan het wachten op de transferbus bij langparkeren. En nu zit ik op tien kilometer hoogte. Dadelijk begint de film, maar ik denk dat ik even mijn ogen sluit.
22:50 uur. Vanmorgen netjes op tijd geland, om ongeveer 09:30 plaatselijke tijd. Na een busrit van een half uur aangekomen bij het appartement. Beetje basic, maar wel praktisch. ‘s-Middags hebben we nog even twee uurtjes geslapen en om half vijf braaf naar de bijeenkomst van de reisorganisatie gegaan. Veel van hetzelfde: Bestel alleen een huurauto bij de aan de reisorganisatie aangesloten bedrijven (en betaal vooral extra). Hierna boodschappen gedaan bij de plaatselijke supermarkt en verder in het begin van de avond even gezwommen (Belgen overgeboekt)*. ‘s-Avonds uit eten geweest; Griekse lasagne-achtig voer (moussaka?) gegeten. Lekker, maar heel veel! En straks gaan we maar eens een hele nacht doorslapen.
*Een groep Vlaamse toeristen waren overgeboekt in Chersonisos en werden nu in het achterafgelegen Agia Pelagia geplaatst. Uiteindelijk vonden ze deze locatie toch beter.
vakantiedagboek.com 
