Vandaag was de dag waarop we voor het ontbijt buiten de deur gingen eten. Echt een eerste keer, want tot nu toe was het altijd logies en ontbijt, of zelf ontbijt maken in het appartement. Ik weet nog niet of dat ontbijten buiten de deur een succes gaat worden, want vanmorgen zaten we bij café Agnanti en daar was de koffie lauw, tegen koud aan. Bovendien moesten we te lang op ons ontbijt wachten, wat dan weer resulteerde in koud eten. Geen succes wanneer je pancakes met ei en bacon hebt besteld. Sommige gerechten moet je gewoon warm eten.
Een illusie armer en een ervaring rijker zijn we op zoek gegaan naar een car rental. Eerder hadden we al gezocht naar de beste autoverhuurders en voor ons was Manos Rentals de beste keuze. Deze bevond zich op loopafstand, maar eigenlijk is alles in Pigadia op loopafstand. De dame van Manos Rentals heeft ons bijzonder goed geholpen, waardoor we binnen een half uur in onze rental, een Renault Clio, zaten. Snel naar huis en dan het Griekse avontuur tegemoet!
Het plan was om naar Olympos te rijden, het stadje dat altijd als eerste wordt genoemd wanneer je vertelt dat je naar Karpathos gaat. Zo gezegd, zo gedaan. Wel moest er eerst nog getankt worden, maar het tankstation lag op de route. Ik heb het idee dat verdwalen op Karpathos een van de weinige dingen is die hier nauwelijks voorkomen. Het was een bijzondere rit naar het noorden. Het asfalt is redelijk nieuw en de geiten en bokken die onderweg langs en op de weg staan, vormen een extra attractie.
Bij Olympos aangekomen vonden we al snel een parkeerplek en konden we de must-see van Karpathos gaan bekijken. Ik zal niet zeggen dat het teleurstellend was, maar doordat iedereen steeds zei: “Moet je bezoeken!”, had ik wellicht iets meer verwacht. Het is een gezellig oud stadje, maar in principe loop je door een lint van toeristische winkeltjes tot aan de kerk boven in het stadje.
Daar besloten we iets te gaan eten. Schuin tegenover de kerk vonden we een traditionele taverna, gerund door de familie Chatzipapas. Hier hebben we een traditioneel gerecht genomen met verschillende plaatselijke specialiteiten, waarvan ik de namen nu alweer ben vergeten. Hierna weer terug naar de auto en onderweg wat korte bezoekjes gebracht aan kleine kapelletjes. Bij een kapelletje vond God dat ik nederig moest buigen, want het afstapje stond niet in verhouding tot de hoogte van de betonnen rand boven de deur. Daardoor stootte ik mijn hoofd enorm en viel ik dus bijna knielend ter aarde.
Geen bloed of blijvende schade. Tegen de tijd dat we bij de auto aankwamen, was de pijn in mijn hoofd zo goed als verdwenen. Dezelfde weg terug naar ons hotel, er is tenslotte maar één snelweg op het eiland, en even na 15.00 uur lagen we alweer in het zwembad. Wederom twintig baantjes getrokken en hierna op het bedje nog een andere lgbtq+-film, Plainclothes, uitgekeken. Daarna nog even een siësta op de hotelkamer gehouden.
In de avond zijn we gaan uit eten bij Sofia’s Place. Ook volgens de Karpathos-deskundigen een andere must-see-must-experience! Ik moet toegeven: een terechte must-beleving. Het eten is er prima, de bediening net zo goed en Sofia zelf is de drijvende kracht achter dit eetetablissement. Ook wij, als verse Karpathos-deskundigen, willen adviseren Sofia’s Place te bezoeken. Maar misschien belanden we morgen weer ergens anders en hebben we dan een nóg betere tip!
Na het eten zijn we teruggelopen naar het hotel en hebben we wederom de steile wegen beklommen. Nu zitten we weer heel relaxt in onze blote bast op ons balkon te genieten van deze zomerse avond in september.
vakantiedagboek.com 