De dag begon zoals een echte eerste dag op vakantie hoort te gaan. Wakker worden zonder wekker en een beetje gedesoriënteerd zijn over waar je nu eigenlijk wakker bent geworden. Tot je al snel doorhebt dat je niet thuis bent, maar op je vakantiebestemming: het zonnige Karpathos.
Iedere eerste echte vakantiedag op bestemming begint voor mij met de verrassing der verrassingen: hoe gaat het douchen de komende dagen? Het was al geen verrassing dat de douchekop niet aan de muur bevestigd was, of bevestigd kon worden, want een haakje of houder ontbrak op de getegelde muur. Een echte handdouche dus. De douchestraal is wel oké, maar varieert van warm naar lauw en koud, in volstrekt willekeurige volgorde.
Eenmaal fris en schoon uit de badkamer mocht Edo het nieuwe ochtendritueel voor de komende week ervaren. Hierna was het rap naar het ontbijtzaaltje. Dat was krap en het aanbod mager. Er stond een bordje met ‘yoghurt’ op de balie, maar dat was ook het enige wat deze ochtend met yoghurt te maken had. Verder was er niets bijzonders te noemen. We overwegen serieus om de komende dagen buiten de deur te gaan ontbijten. To be continued.
In de ochtend hebben we een verkennend rondje door de stad gelopen. Karpathos-Stad is een ratjetoe van oud, nieuw en ondefinieerbaar. Nieuwe hotels in aanbouw naast hotelletjes in zwaar verval, omringd door braakliggende grond. Alsof niemand ooit echt een bestemmingsplan voor deze stad voor ogen heeft gehad. Het ene moment denk je dat het toerisme hier net is ontdekt, maar loop je vervolgens een hoekje om, dan waan je je in het Varosha van Karpathos: een toeristische trekpleister in verval. Ik denk dat dit altijd zo is geweest en dat het ook altijd zo zal blijven.
Onderweg hebben we boven de haven van Pigadia nog even een klein katholiek kerkhofje bezocht, waar de mensen hier niet in de grond liggen, maar worden bijgezet in graftombes. Ik vind een bezoek aan een kerkhof altijd wel bijzonder. Het heeft ook iets voyeuristisch, dat bekijken van graven en graftombes. Hoe oud is iemand geworden? En is de afbeelding op de steen, hier in Griekenland bijna standaard, uit een vroegere periode van iemands leven of is het de meest recente foto?
Tegen het einde van de ochtend hebben we geluncht bij Sonam in de havenkom. Smakelijk en voedzaam. Ik bestelde een spinazie-omelet op zuurdesembrood met feta, chorizo en tomaatjes. Heerlijk! Hierna wandelden we weer terug naar ons hotel. Dat ligt overigens op een zeer steile heuvel, waardoor we na iedere wandeling halfdood het hotel binnenlopen. Ik zal me de komende dagen dan ook geen enkel moment schuldig voelen over een calorietje extra tijdens het eten of drinken.
Eenmaal terug in het hotel zijn we even bij het zwembad gaan liggen en heb ik de nodige baantjes gezwommen. Het was een middag van luiheid. Na het zwembad hebben we een siësta van enkele uren gehouden. Tegen etenstijd zijn we eerst nog even onder de douche geweest. Hoewel, onder..? Ik ben er inmiddels achter wat het beste werkt. Ik houd de douchekop boven mijn hoofd, zeep mezelf in en spoel vervolgens met diezelfde douchekop en miezerige straal alles weer af. Het is je van het niet, maar het werkt efficiënt.
Na het douchen zijn we richting de boulevard gelopen, waarbij we eerst door een van de winkelstraatjes hebben gewandeld. Ik heb daar nog een lederen armband gescoord. Uiteindelijk zijn we bij Maxim neergestreken voor het avondeten. Het restaurantje is prima en populair bij Nederlanders. We konden de gesprekken aan de tafeltjes om ons heen probleemloos volgen. Vooraf had ik een variatie op gisteren: opnieuw feta uit de oven. Edo had mushrooms besteld, maar die bleken gewoon zwammen in knoflook te zijn. Smakelijk, maar alleen voor één keer. Verder nam Edo een mixed grill en ik ging voor een pepper steak. Die was verstopt onder een laag saus. Dat vind ik altijd zo’n tegenvaller. Een goede chef verstopt zijn creaties niet onder een laag saus. Lijkt mij.
Na het eten bij Maxim zijn we toch nog even bij ijssalon Dolcegusti Gelater langsgegaan. Een ijsje uit de ijssalon is toch altijd lekkerder dan een ijsje uit het vriesvak van de buurtsuper. Genietend van ons toetje zijn we richting het hotel gelopen, met een korte tussenstop bij onze buurtsuper voor water en wat bier voor morgenmiddag. We gaan morgen op zoek naar een huurauto en bij thuiskomst zullen we dorstig zijn.
Maar nu nog niet. Nu genieten we halfbloot op ons balkon van een wijntje, voordat de nachtrust ons opeist.
vakantiedagboek.com 