Vannacht had ik onrustig gedroomd. Er kwamen familieleden in voor die het aardse al jaren geleden voor het hemelse hebben verruild en toch weer heel aanwezig waren in mijn droom. Het zal ermee te maken hebben gehad dat het die nacht behoorlijk onstuimig was op het eiland. Flinke windstoten en veel dichtslaande deuren in het hotel. Gelukkig was het in de ochtend weer rustig geworden.
Na de voor ons inmiddels geroutineerde ochtendbezigheden (douchen, of wat daarvoor door moet gaan) zijn we bijtijds op pad gegaan voor een ontbijt buiten de deur. Na de teleurstellende ontbijtjes van de afgelopen dagen waren de verwachtingen hoog. We streken neer bij La Corte, waar we heerlijk van ons ontbijt genoten. De koffie was heet en mijn omelet met fetakaas en tomaat was goed warm en smaakvol. Wat kan een mens zich nog meer wensen bij het ontbijt?
Na het ontbijt liepen we even langs de supermarkt om onze watervoorraad aan te vullen. Daarna terug naar het hotel om vanaf daar met de auto aan ons avontuur van vandaag te beginnen. De bestemming was Kato Lefkos, waar Frangolimiona Beach ligt, een strandje waar het aangenaam zwemmen moet zijn. Na een rit van ruim een uur door een zeer divers landschap, van bosrijk gebied tot buitenaards aandoende vulkanische duinen, kwamen we aan op onze bestemming. Daar trokken we onze zwembroeken aan en doken meteen de zee in.
Nadat we heerlijk waren afgekoeld en enigszins door de zon waren opgedroogd, stapten we weer in de auto richting ons tijdelijke thuis, met hier en daar een korte stop bij kleine dorpjes. Zoals Finiki, een klein vissersdorpje aan de westkust. Hier zagen we tijdens een korte wandeling een opvallend monument bij de haven. Het herinnert aan zeven mannen die in 1944 vanuit Finiki met een klein bootje naar Alexandrië voeren om daar te melden dat Karpathos zich had bevrijd van de bezetters. Een behoorlijk heldhaftige onderneming als je bedenkt met wat voor bootje ze de Middellandse Zee overstaken.
Even later maakten we een tussenstop in Arkasa. Hier bezochten we de Ypapanti-kerk, waarvan de spierwitte klokkentoren met blauwe accenten hoog boven de omliggende huizen uitsteekt. De uit verschillende lagen opgebouwde toren deed mij vooral denken aan een enorme Griekse bruidstaart. Helaas was de kerk gesloten, waardoor we het interieur niet konden bekijken. Maar alleen die uitbundige bruidstaart van een klokkentoren maakte de wandeling ernaartoe al de moeite waard.
Hierna zijn we teruggereden naar Pigadia en hebben daar bij Mama Maria geluncht; Griekse salade met knoflookbrood en een koud biertje. Onderweg bij een supermarkt nog meer water en wat wijn voor vanavond, voor op het balkon, ingekocht. Hierna zijn we weer het zwembad bij het hotel ingedoken, waar ik weer de ‘nodige’ 20 baantjes heb getrokken om daarna te beginnen aan een derde lgbtq+-film (Freier Fall). Even tot aan het begin van de avond niets doen.
Edo vond dat er nogmaals een bezoek aan Mama Maria gebracht mocht worden, en aangezien ik momenteel in ‘vakantie-mode’ sta, vind ik meestal alles wel goed. Dus een wandeling naar het begin van de havenkom was snel gedaan. Vooraf had Edo baby shrimps besteld en ik Saganaki Cheese. Edo’s keuze bleek minder succesvol; in Griekenland pellen ze de garnaaltjes niet, maar gooien ze deze onbeperkt in de frituur. Dan kan je ze zo wegknabbelen. Edo niet, die eet trouwens niet met zijn handen. Mijn plak kaas was een betere keuze. Het was wel een beetje chewy, maar verder prima te eten. Voor het hoofdmenu hadden we beiden gekozen voor mixed grill. Dat is vaak ook de keuze bij bezoekjes aan Griekse restaurants in Nederland, dus waarom hier dan niet?
Met volle buik zijn we toch nog even naar de ijssalon geweest, en hebben we daar nog even relaxt gezeten, genietend van onze pagotó. Dan toch weer de klim naar ons hotel, waar we op het balkon nog van een wijntje genoten. Straks naar bed en morgen bijtijds opstaan. De laatste dag dat we de rental hebben.
vakantiedagboek.com 